Chapter

 1 36|      tak długji drogji. Panje Derda — rzekł do młodigo człovjeka —
 2 36|      chternimu pon no movjił: Derda. Jak służka szedł, tak Trąba
 3 36|      V pjekle! — wodrzekł pon Derda. ~Trąba sę zervoł i zavołoł:~—
 4 36|      kąsk cepło zrobjiło, jak Derda to z taką pevnoscą povjedzoł,
 5 36|    Jakuż jô mom rągac — rzekł Derda — kjej jô som jem djobłem
 6 36| cudoka sztołtu ludzkjigo. Jak Derda klepnął na wokno, tej won
 7 36|    jakji jinszé komedije?~Ale Derda pravjił dalij:~— Nen czort
 8 36|       zaklepało na dvjerze, a Derda rzekł:~— Aha! To gvesno
 9 36|        żebesma szła z njim. A Derda jesz domovjoł:~—Jidztale
10 36|       krzikjem vëburknął nasz Derda, a tej sę na chvjilę cecho
11 36|    chturen sę pa ludzku zovje Derda. A som djobeł beł też v
12 36|     dvornjik. — Ko rovnak ten Derda je sztuderovani człovjek
13 37| Vszetkjimu vjinjen ten vjisus Derda, chternigo va tak polubjita,
14 37|  spanjałosci! A choc ten vaju Derda zełgoł, kjej mje rzekł,
15 38|       Trąba, dvornjik i filut Derda. Za woknami beła cemnô noc,
16 38| wodeszła i czuł jem sę mocni.~Derda, chturen wob ten czas z
17 38|      Jidzta z Bogjem! — rzekł Derda. — Jô wostanę, bo chcę tu
18 38|      roznekô te czarë. Rągorz Derda gvesno rzekł provdę: Tam
19 39|       Jô cë povjem: Nen filut Derda łgoł a rovnak movjił provdę.
20 40|    mną pon Sorbskji a za njim Derda.~— Vzął jes sę i szedł po
21 40| vanożec będze.~Rzekł mu na to Derda :~— To też pon nje chcoł
22 40|   tvoji pjersë vjidzoł tu pon Derda, jak cebje cucilë wu dvornjika
23 40|      jich zmortvichvstanjé! A Derda, ten smjeszni i vjedno kumrë
24 40|     kvaterë. Przëszedł do nas Derda jesz przed nocą i godoł,
25 40|    nji mogł zaboczëc że mu sę Derda no v Sorbsku przedstavjił
26 40|      kuńca v stronę Jizbjic z Derdą jachoł pon Sorbskji. Traba
27 40|       mekci, że i ten potcevi Derda i nen czorni wod żogóvk