Chapter

 1 2 |      ludze. A słuńce zdrzi przez wokna ve vszestkji nortë tak,
 2 6 |         vlozł, jak kot. Naprocem wokna vëtrzeszczeł jem woczë i
 3 6 |        vjetvji, żcbe duńc bliżij wokna. Tam przez wokamergnjenjé
 4 9 |       wuszlë, strachem vënekani, wokna i dvjerze wostavjivszë wodemkłé.
 5 10|          mojich bluznję. Ale wod wokna szedł grubi parmiń vjidu
 6 13|     vjiszon małim woknem. Vjid z wokna svjecei, a przë vjidze spjevoł
 7 14|          nje tile vjid svjeceł z wokna pod vjetrznjokami, ale i
 8 14|       tobą movjic będę. Wotvorzë wokna, żebe vjater njosł vonją
 9 16|        vjeskji drogji szklełë sę wokna pałacu, v chternim mjeszkała
10 19|   radovelë Tak won sę vëchileł z wokna i do njich zavrzeszczoł:~—
11 19|       Ale Czernjik sę vëchileł z wokna i zavołoł:~— Pjijta dalij
12 26|          mjerdzec zaczęło.~Przez wokna tile njeba nje beło vjidzec,
13 26|     szari vrobel zazerol reno do wokna, a mje sę zdovało, że won
14 29|        sposob, żem przez tajemné wokna mogł patrzec na całé jezoro.
15 33|        dobré serce, tak żem jimu wokna i dvjerze do moji dusze
16 34|          vjidzałasma przez nasze wokna, jak wod vesokjigo brzegu
17 36|      klasnął mocno pjęscą v łoża wokna, że te z glińgotem vlecałë
18 37|          ale za to barzo vjelgji wokna vpuszczałë vjid tak, że
19 37|         kozoł nom przëstąpjic do wokna i patrzec. A tam jakbe sę
20 37|        kjej ten njibe malorz kol wokna v pałacu! Mjoł pęzle v ręku,
21 38|        panovało lato.~Daleko wod wokna, v cemnim norce ku dvjerzom,
22 38|     chdzem vjeczorem z vesokjigo wokna pałacovi dvornjice vjidzoł
23 40|     Chtos przëstavjił drabinę do wokna i vezdrzoł:~— Sedzą stareszk
24 41| glińgotanjim v małi zeloni szibë wokna i nekoł bjołi sztołtë mjimo
25 41|         bjelë bjegałë tero mjimo wokna sztołtu bjołich duchóv smjotë
26 42|    szandaróv, podchodzeł jes pod wokna moji sodze i grivoł mje