Chapter

 1 1 |           słuńca. Na vjechrzu leżoł stoł. Ale nje beł to stoł z deli
 2 1 |          leżoł stoł. Ale nje beł to stoł z deli zbjiti jak jinszi
 3 1 |     vołtorzu v koscerskjim koscele. Stoł takji nje czężoł, nje zavodzoł,
 4 3 |        vlazlë! —~Na to jô słuchoł i stoł przë dobetku. Alem tego
 5 6 |      zavjeszoną, potim łożko, potim stoł, a nad łożkjem dva rzędë
 6 6 |            robotë. Żerni to je i mô stol v gnotach. Żëłë mô, jak
 7 12|          vjidzę v chace. Czeż të sę stoł takji buszni?~Ale smjoł
 8 15|           pjersach scvjardnjało jak stol. Tedem rzekł:~— Marto! Jakuż
 9 19|      Czernjik vzął i pjoro rżnąl na stoł, klepnął v ręce, jaż sę
10 19|            groł. Ale jô sę sparł wo stoł i zdrzoł na tich troje za
11 19|             i wostrô i cvjardô, jak stol. Vjidzoł jô że i ten zaprzańc
12 19|      podpjisani. — I klasnął ręką v stoł.~A Trąba v wosamętanju jakjims
13 27|        pjęscą v głovę, prziczeną sę stoł wupodku jego mjedze bęborkji
14 28|           beł wobsądzoni i przez to stoł jem sę wobivatelem sodze
15 29| krolevskjigo vjiktu, bo ju łeżkę na stoł położilë. Doznajesz sę som.
16 32|        pleconkji ze słomë i sicenë. Stoł a stołkji vkoł njego stojałë
17 33|       dobędzesz, povjedzą ludze, że stoł sę cud. Ale cudem zovją,
18 33|            njimem sę dobrze doczuł, stoł sę za dvjerzami rumot i
19 36|        stojałë dva łożka a v dregji stoł, krzesła i zofa, czornim
20 36|        muszita.~Ale Trąba wucekł za stoł i zavrzeszczoł:~— Jô nje
21 41|            gorę a za nją prosté jak stoł pole v stronę Juszk. A ma
22 42|           czas nad ranem. Na drodze stoł stroż nocni, chturen vëgvjizdivoł
23 42|             i grzech, chturen sę ju stoł na njeszczescé, zmazac le
24 42|           szła verazno i wostro jak stol, co sę vjedno dzejało, kjej
25 44|         tvoja sę stanie wostrô, jak stol, a czestô, jak zdrój a wogjiń
26 44|        rozumjoł tero, że cud sę nje stoł z moji vjinë. Ve valce ze