Chapter

 1 2 |          godzenę.~Tej Marcijanna, rzekłszë to, kąsk zbladła, ale po
 2 5 |          i szedł v las, njick nje rzekłszë. Tej Gnjota vcignął wogon
 3 6 |     szamocesz?~Ale wona njick nje rzekłszë, jęła mje wobkładac ną varząchevką.
 4 8 |          ksążkę kupjic.~Gbur, nje rzekłszë słova, vëdobeł mjeszk i
 5 13|        mogł.~Marcijanna, njic nje rzekłszë, podała mje kavałk chleba
 6 14|          grob jich panóv.~Ale nje rzekłszë słova Ormuzd vëcignął rękę
 7 15|           sę co nje pokozało.~Tak rzekłszë, Mjichoł dalij rąbjił chrostë
 8 15| łiszczącimi woczoma. Długo ma nje rzekłszë słova na sę pozerała, jaż
 9 19|   gromadze jakąs polną drogą, nje rzekłszë słova do sebje. Chdze sę
10 20|       vëchovoł. Krom tego, provdę rzekłszë, tvojigo mesterstva v granju
11 21|          tej njech sę chronji!~To rzekłszë, wonznjiknął v cemni wuliczce,
12 22|         gorsc pełno worzechóv nje rzekłszë słova. A jô movję do njego:~—
13 23|         chto vje jaką vjarę mają?~Rzekłszë tak Trąba vstoł i szedł.
14 23|         mu podzękovoł i nje vzął, rzekłszë:~— Zjédzle som. Mje sę nje
15 25|         bo tak chcoł krol jezora, rzekłszë:~— Remus! Te kalvanjskji
16 25|          v ti doce vëbłądzeł.~Tak rzekłszë, krol jezora znjikł v cemnim
17 27|         je złodzejstvo abo, lepji rzekłszë, rabunk! — rzekł Czernjik
18 28|          nom po cvjardim talarze, rzekłszë: Jidzta za to Remusovji
19 33|          długo rozmavjac, a lepji rzekłszë: ksądz mje wopovjodoł z
20 33|    sedzałasma naprocem sebje, nje rzekłszë slova. Ku reszce zervoł
21 33|        potomkóv, chterni, provdę, rzekłszë, dziso są njevolnjikami
22 34|         moc mje pchała na Zoborë, rzekłszë: Jidz! Dobędzë szczescé
23 34|          i sanje i chovę i konje, rzekłszë le: konfiskované i rekvirované.~
24 34|    Zoborskjich.~Takjô vstoł i nje rzekłszë njick, zaszedłjem do stodołë
25 40|         wod żogóvk zbjeranjô, nje rzekłszë wo samim panu, są vszescë
26 42|       moja dusza beła rozburzonô. Rzekłszë to, zabjeroł jem sę do dvjerzi