Chapter

 1 3 |          Gnjota, sę bojoł, bo mjoł rozum ludzkji. Legł przë mje i
 2 6 |           nje mjinje! Na mój głupi rozum, jô jem wudbë takji: — Jednimu
 3 7 |            bo to njemé bidlę mjało rozum Iudzkji i vjedzało, że sę
 4 8 |           Kjej jużes na svój głupi rozum dzecinni chcoł pomscëc krzivdę
 5 8 |           nje  mjinje!Na mój glupi rozum jô so wuvożom tak:~Nacuż
 6 9 |           głovę. Bo to bidlę mjało rozum ludzkji i mu beło żol, że
 7 10|            jak tonącigo, chternimu rozum movji, że nji ma retunku,
 8 12|            plece, a drugji straceł rozum i vjedno le povjodoł wo
 9 12|     Svjętojańską Noc. Na mój głupi rozum, jô so tak meszlę: Żeli
10 14| varząchevką probovała tvój mjętkji rozum zgęscëc. Bogvje, cze co
11 18|            zostavach. Na mój głupi rozum beł to jakji cuzi mester
12 19|           Kjej jużes na svój głupi rozum dzecinni chcoł pomscëc krzivdę
13 19|            Dlotego też vaju sin mô rozum że na litkup nje przëjachoł.
14 19|           jmszi przez cebje godoł. Rozum mje sę mjeszô. Ten pon Czernjik,
15 25|            je rozdzeloł. Tak jô po rozum do głovë, vzął  jem noż
16 26|          mną! — rzekł won.— A mjij rozum i wodpovjadej, wo co pon
17 27|            jak sę noleżi i rzodkji rozum cë sę zetnje Ale przëstąpmë
18 27|            svjat. Ale na mój głupi rozum të njick złigo nje zrobjił
19 31|            Ale i tak, na mój głupi rozum, mje sę zdaje, że v wokolicach
20 31|            nji, ale won mô statk i rozum za naju vszetkjich, vëjąvszë
21 34|         povjedzoł:~— Remus, na mój rozum të sę tero nolepji navrocisz
22 34|       słuchô, że sobje tego na mój rozum njijak za grzech nji mają.
23 35|            pochnąci vodë, mjoł ten rozum co dzis, to bełbem zębë
24 41|          brzedalstvo. Na mój głupi rozum Czernjik i nen malorz, to
25 41|            nje prosto? Ale nje mój rozum tu zbłądzeł, le mocnjeszi
26 42|   pjenjędze. Pjenjędze navetk mogą rozum zastąpjic, a czim vjęcij