Chapter

 1 1 |     njcmovą, ten sę na njim nje poznoł. Vjidzoł, czego ludze nje
 2 9 |        sę wodmjenjil v woczach. Poznoł jem ku reszce jarzębjinę
 3 9 |  jarzębjinę po ti stronje lasu, poznoł jem trzë chojnë przë studnji.
 4 12|   głovje. Wotvorzeł jem woczë i poznoł Martę. Kjilenosce razi mje
 5 12|         i słuńce wogrzało. A jô poznoł, że vszetko beło, jak dovnji.
 6 13|        wobloł nę szarą wukozkę, poznoł jem.~— Tec to beł domoci
 7 16|     mjevosz, Gabo?~Tero won mje poznoł po moji godce, zrzuceł z
 8 19|      pomsta i łzë. — Tero jô go poznoł. AIe dusza moja ve mje sę
 9 21|       wovożno na njich, kogużem poznoł? — Krola jezora! Ale won
10 22|         anji Klerika nje bełbem poznoł po vczoraszim vjidzenju
11 24|      beł ten jistni. Tero jô go poznoł. I nje dało mje poku, le
12 26|         mołim knopem. Ale jö go poznoł. To beł poprovdze nen Golijat,
13 26|        dobrze nje rozumjoł, ale poznoł mje po moji skażoni godce.
14 29|    patrzeł mje długo v woczë.~— Poznoł jô cebje na jezerze, na
15 29| dzirżkji, rovarskji i wodvożni.~Poznoł jes ju roz Vdzidzkji jezoro,
16 38|         jedni z dam riccrskjich poznoł wurodę stari Julkji z Garecznjice.
17 38|      przëszedł do sebje, tej jô poznoł v portrece Vjitosłava ricerza,
18 39|        sebje wodnekac. Znadz go poznoł też.~Ale mje za ten vstid,
19 41|        z Garecznjice, jak jô ję poznoł na moji pjerszi kompanjiji
20 41|         drugjigo. I wod razu jô poznoł, że to vjadomô droga do
21 43|         wostrovu, v chternim jô poznoł Glonk. Chdzes daleko szczekałë
22 43|  Łovczonka ze Zobór. Jak jem ję poznoł, to v duszë moji jakbe sę
23 43|         na voli chodzoł i jô go poznoł v jego krolestvje.~Na muravje
24 44|        polu. Naszedłszë krocij, poznoł jem starą Julkę. Vëcignęła
25 44|  zdrevnjałi na to, co sę dzeje. Poznoł jô Czernjika. Takji won
26 45|      chvjilę naszła bjałka a jô poznoł że to Marta. Tak jô vstoł