Chapter

 1 3 |        jakbe chcała wucekac a nji mogła, a dvje prosté. Ta krzevô
 2 3 |      svjece, njim przemovjic będę mogła.~Ale jô vjedno vjidzoł moję
 3 4 |           moji skażoni godkji nji mogła sę dobrac.~Tak jô nji woczim
 4 4 | Marcijanna wod pustkovjô dostrzec mogła. ~Ale jak jem so zmjerkovoł,
 5 6 |           Marta njick wodrzec nji mogła, ale sę pitała:~— A nasz
 6 11|          so wosobë, chterna be cë mogła mjec to zrobjoné?~— Żeli
 7 11|         słabich promiszkóv, kulko mogła, rzucała na sreberné ruchna
 8 17|         klekotu młina słuchac nji mogła. Dzevkji z dvoru povjodałë,
 9 17|        vjększi. Dlo panji, co nji mogła czuc marszu muchë po woknje,
10 18|    wognjem to besma, Boże bronji, mogła zapolëc tą starą latarnją.
11 18|         sę ta całô starô latarnjô mogła zapolëc jak svjeca. A cuż
12 20|        rok v koło tu sedzec besma mogła i njicht be wo tim nje vjedzoł.
13 20|           anji cę wutopjic be nji mogła. Ten tvój długji tovarzesz
14 25|          lepji be beło, kjejbesma mogła sobje wogjiń wobskacëc,
15 25|         pobladną. Jakoż też to be mogła bëc godzena?~Tak ma zaczęła
16 25|          Tak ma zaczęła rachovac: Mogła bëc wosmô, jak ma zaszła
17 29|        komuda kładła sę na svjat. Mogła bëc dzevjątô reno na zegarze,
18 32|         na naju bogactva, żebesma mogła krolovji połovę jego kraju
19 33|         do moji godkji tak, żesma mogła rozmavjac svobodno. Ksążkji
20 33|        tej zdrevnjeję, że będzeta mogła ze mje dele krajac.~— Potcevi
21 37|            Bo wona be jinaczi nji mogła, jak retovac nas, svojich
22 39|      jakji suchi mol, chdze besma mogła dożdac novigo dnja.~—Trąbo! —
23 40|          ta jego vjelgô wudba nji mogła tu vjecznigo korzinja zapuscëc,
24 45|        jakbe chcała wucekac a nji mogła, a dvjeprosté. Ta krzevô
25 45|         mova beła wodjętô, be nji mogła przëvołac retunku.~Kjej
26 45|           mjec, czego mje dac nji mogła sama.~Ale ti vjarë v svoję