Chapter

 1 3 |      vëmjijac. Pitoł jem sę doma Mjichała, a ten mje rzekł:~— Jakbe
 2 4 |         Za to żodni jankorkji na Mjichała nje będzeszmjoł, bo bem
 3 4 |         szedł, Tak jô mrugnął na Mjichała, choc won mje dzis vëszamotoł
 4 6 | przezvjisko?~V tim jô mrugnął na Mjichała, żebe nje vëdoł. Ale wona
 5 8 |    jakjem so przëboczeł te słova Mjichała i przëznac muszoł, że won
 6 8 |        chcoł puscëc do dom, vzął Mjichala na stron i rzekł:~— Knapsko
 7 8 |    wumjoł, le moja skażonô godka Mjichała pobudzała do smjechu. Tej
 8 9 |          z paple vërznjęti przez Mjichała, chturen trzimoł mol po
 9 10|         i rzekła jednigo dnja do Mjichała, chturen znoł sę nolepji
10 12|  vëzerałë, jak ze zelonigo lasu. Mjichała nje beło, bo z Morcenem
11 12|         krokji wod sebje v vodze Mjichała, żebe mje ratovac. Podoł
12 13|         latosigo roku v Svjętigo Mjichała, mojigo patrona, słuńce
13 13|      wogjiń na njebje v Svjętigo Mjichała Pon Bog zesełô ludzom na
14 13|         cze ze spjevë i povjôstk Mjichała, cze też wod skarnji Martë,
15 13|         żodnich, le prorokovanjô Mjichala wo vojnje. Bo go ju dva
16 14|      cepło. A jô sedzoł naprocem Mjichała i sę pitoł:~— A chtuż to
17 14|        jak tero wod pana Jozva i Mjichala. I nje vjedzoł jem do tego
18 14|         drugji dzeń rzekł pon do Mjichała i do mje:~— Va dvaji, że
19 15|        doł na nas. Tak jô trąceł Mjichała v bok i skozoł jem polcem
20 15|       sedzoł jem po vjeczerzi wu Mjichała. Marta vjęzła strefle a
21 19|    przëprovadzeła do głovë słova Mjichała: — Kjej jużes na svój głupi
22 23|     Nosvjętszô! Poslëże svjętigo Mjichała abo Jerzigo, abo jakjigo
23 27|      Lipińskjich Pustk i storigo Mjichała i Marcijannę i pana szkolnigo
24 38|            Jô tu dłużij svjęligo Mjichała nje vëbędę! — zavołoł dvornjik.~—
25 41|     njeszczescô, ju wod Svjętigo Mjichała mroze i smjegji scesnęłë
26 45|       pjes mój Gnjota, spjevanjé Mjichała v checzë, jak grzib stari