1-500 | 501-803
Chapter
1 1 | przez biskupóv kujavskjich za czasóv ksążęca Sambora kolonjistóv
2 1 | Navetk i daleko na połnjé za Charzichovskjim jezorem
3 1 | porë ludzi kochającich sę za żëcô v dovnich vjekach minjonich.
4 1 | Parchovje, vsë zataconi za dużimi lasami, przedovoł
5 1 | i tim, co z Pomorskji ze za granjice provinceji zazerelë
6 1 | zazerelë do svojich braci za mjedzą. V Suleczinje, chdze
7 1 | pastuszkóv i njemigo stvorzenjô. Za to jim gburzë dają dobrą
8 1 | wostavszë vjinjen.~Remus za takjim nje gonjił, le rzekł
9 1 | krzivdę. Nje wuvożelë go za to, że jim nosi povjostkji
10 1 | jimu poku i wuvożelë so za grzech, kjejbe jimu, na
11 1 | chturen go wuvożac muszoł za straszka z kapustë, abo
12 1 | chternim Pon Bog litoscevi za darmoka dovô wobleczenjé
13 1 | gęscij, njiż żetka na polach za Juszkami. Dlotego tile gubóv
14 1 | do barzo dzivni rozmovë.~Za młodigo knopa bojoł jem
15 1 | ti wudbë, że won so choba za nas spravji novi vamps,
16 1 | bo vjedzoł, co sę słuchô.~Za wostatnim budinkjem Remus
17 1 | tej Fresza tak szarpała za svój lińcuch, że ku reszce
18 1 | złi, żeli psa nje wukaroł za svoję krzivdę. Dlotego mje
19 1 | vëcignął rękę i wuchveceł mje za remję i jął chiże gadac.
20 1 | vzął, jak to movją, nogji za pas i wucekoł na dravoka...~
21 1 | Gdańszczanje na przekorę Krziżokom za bormistrza Letzkaua czasi
22 1 | kjej mje tęchnota brała za dalekjimi Kaszubami, za
23 1 | za dalekjimi Kaszubami, za naszimi lasami, jezorami
24 1 | samigo, wu chternigo Remus za żëcô svoje pogrzebovi talarë
25 1 | koscołovji na pogrzeb i za duszę moję grzeszną, drugji
26 1 | wo papjorach v moji ręce.~Za chvjilę wokno sę zamkło
27 1 | njedovarzonô rzecz. Pjisovnjô szła za naszim Cejnovą, chturen
28 1 | naszim Cejnovą, chturen za granjicami Kaszub spji v
29 2 | njezgrabni. Kosą bo i pługjem za młodu nawuczeła sę ręka
30 2 | mój po smjercë, jak cenjô za tobą chadzac będze a v ti
31 2 | vjidze połnjô. V nen czas — za dzecka — słova mojigo dejadej
32 2 | chłopem, ale procem mje sę za takjigo wudovoł, bo mje
33 2 | rzeczesz! Tak Morcin vzął mje za łeb, przecignął mje przez
34 2 | Pożdejtale, żebe Pon Bog vom za tego serotę nje pokręceł
35 2 | słuńca stojało jezoro, ale za njim znovu czernjił sę las
36 2 | Wojca i Sena... Cuż jô cë za bojkji wopovjodaję, małimu
37 2 | litanjiją do Matkji Boskji za tego, co po svjece vanożi.
38 3 | Mjichoł mje povjodoł, że tam za Boga Wojca zdrój płenał.
39 3 | zemję. Jesz po njim stojała za rzeką gora przidkô, na chterni
40 3 | Alem tego sobje nje wuvożoł za grzech, żebe podpędzëc pod
41 3 | vsadził i doł jem poku. Alem za to vjele pod ną wukorunovaną
42 3 | łavë chmur pobjegałë ze za lasu tak njisko, napjité
43 3 | krolevjonka wuchveceła mje za rękę i poceszała:~— Nje
44 3 | Krolevjonko! Tvój sługa je za bjedni i za małi na taką
45 3 | Tvój sługa je za bjedni i za małi na taką robotę!~V tim
46 3 | Mjichoł przëpodł do mje, za vłose mje szarpoł i vrzeszczoł:~—
47 4 | narosł zgnjiłigo gnota! Za bożoka, za talara na Godë,
48 4 | zgnjiłigo gnota! Za bożoka, za talara na Godë, koszulę,
49 4 | wona mjała znovu provdę.~— Za to żodni jankorkji na Mjichała
50 4 | przenjesc przez rzekę, bom za małi i za słabi.~Jak jô
51 4 | przez rzekę, bom za małi i za słabi.~Jak jô to rzekł,
52 4 | przez głęboką vodę, bom za małi i za słabi.~Tak wona
53 4 | głęboką vodę, bom za małi i za słabi.~Tak wona sę stała
54 4 | wuvożoł:~— Vez, Remusku, nogji za pas, bo wona cë tę varząchevkę
55 4 | dobré i cnotlevé kobjecesko. Za lôt vjele mjoł jem sę doznac
56 4 | Tak wona przëtrzimała mje za vamps i zaczęła gadac:~—
57 4 | może i nędzë. Wostavjił za sobą dom i mjejscé i szedł
58 4 | szedł v sviat cuzi. Ale za njim wostoł trup... Cużes
59 4 | będę! Njechle wurosnę! Tam za jezorem i lasem wodmikô
60 4 | Tak Gnjota wostoł, ale za mną bleszczeł vjernimi woczami. ~
61 4 | skuńczełë, jakbe wucął, a za njimi stojała łaka, pełna
62 4 | mje i vonjô vodë zalecala. Za kjilkanosce krokóv vjid
63 4 | przëboczeł mje dobetk mój za lasem. Vzął jem tede nogji
64 4 | lasem. Vzął jem tede nogji za pas i zrivoł nazod drogą,
65 5 | i złoti mjecz i jak won za to skorą zapłaceł. ~Zjavjitrzni
66 5 | żebe sę nje vożeł jisc za mną slode, le żebe wostoł
67 5 | Alem nje wuvożoł sobje tego za njic, bom so rzekl:~— Vësuszisz
68 5 | głovą, bjegoł przez żeto za bedłem. A to priskało na
69 5 | vszeternoskji stronë, le tak za njim dudnjało. Nje bełbem
70 5 | to nje je njick dobrigo! ~Za mała chvjilkę pon vëszedł
71 5 | mogł.~Tak go pon chveceł za serschel v karku i zaczął
72 5 | Pon Bog jeden roz skoroł. Za to të wode mje wodbjerzesz
73 5 | sę bojoł:~— Może wonji cë za karę nje przëslą wobjadu
74 5 | Kjej słonuszko sę zchovało za lasem i cenjô z lasu vëchodzeła
75 5 | wobzeroł kose, bo żnjivo żdało za dvjerzami. V ti chvjilë
76 6 | złoti mjecz i czorni gronk za rzeką v gorze pod korunovaną
77 6 | roz wona zle zrobjiła. Bo za to, że pon Gnjotę i mje
78 6 | Marcijanna mje czapnęła za vłose i vëvlekła na woborę.
79 6 | Bôj sę Boga, Marcijanno, za co të mje tak szamocesz?~
80 6 | bjic, a rękji ji pevno beło za szkoda.~Tak Mjichoł sę pitoł:~—
81 6 | zabjic, kjejbem beł vjedzoł, za co wona mje sprała.~Ale
82 6 | popjerającë sę palecą, i sodł za stołem. Po njim przëszła
83 6 | Wutropjenjé z tim knopem! Zje za dvuch a po njim njick nje
84 6 | szemarzi, co chce. Gonjic won za tim nje będze, bo żot go
85 6 | tądka szła dovnji, bodejże za BogaWojca, starodovnô droga,
86 6 | przëpłivałë, choc jem zdrzoł za njimi rzeką v doł i rzeką
87 6 | jarzębjiną, i żem v nen czas beł za mali, żebe ję przenjesc
88 6 | tej wona mje nje pusceła za rękov, bo na levą rękę wunoszało
89 6 | nji mjoł wo njim vjedzec.~Za brodem vedle zomku szedł
90 6 | vjilczi vądoł do jezora, chdze za pamjęcë tvojigo tatka vjilk
91 6 | Może to je kara Boskô za tvoje vëmiszlanjé? Jak wona
92 6 | rzekł:~— Remus, vezle nogji za pas i bjej, bo bjałce, kjej
93 7 | Jerozolimë wuzdrzoł knopa za lasem, jak won z rozczepjonigo
94 7 | vampsa i kavałuszk porvozka. Za to won mje doł svoję strzelbę
95 7 | kuka lolu. Tej jô so vzął za cel pjec Nabuchodonozorovi,
96 7 | przede żnjivi Jeremijosz za stodolą kosę klepoł, jaż
97 7 | skrzidła szętopjerzové vlokło za sobą. A kjej jem mu vezdrzoł
98 7 | Marcijanna mje wuchveceła za remję i chiże szeptała:~—
99 7 | popchnął polcem i vëbjegł za Straszkjem na przededvjerzé.
100 7 | svoji kose vjęcij nje klepoł za stodołą, le z Absalonem
101 7 | szumjącë jak na vojnę.~Ale za mjedzą vtorzoł las jezoru
102 7 | wurzasem i wutropjenjim. Za takji przemjerzałi wuczinkji
103 7 | głupé, to bes të nekalo za dzesątą gorę. Nakoguż lë
104 7 | ze won vëjął pomału ze za pasa szklącą strzelbę, pogrozeł
105 7 | mje scągô na głovje i krev za kołnjerz leci. Njeboczącë
106 7 | przeżegnoł i dzękovoł Bogu za dobëcé. Tej jem przestąpjił
107 7 | bjegoł Morcin na dravoka, za njim kurdusoł sę kulavi
108 7 | kurdusoł sę kulavi i Mjichoł, a za njim spjeszeła sę Marcijanna.
109 7 | Pana Boga nje pochvaleł. Za to jô mu drogę zastąpjił
110 7 | że mô njedobrze v glovje. Za cuż mje Pon Bog z njiin
111 7 | Pon Bog z njiin skaroł? A za cuż kozoł mje sę tą njivekę
112 7 | nortovich vjatróv zataconô beła za gorą. V wurzmje ti gorë
113 7 | Marcijanna i vepchnęła v doł. Za chvjilę spodl na mje pęk
114 7 | małigo Remusa na pokozkę. Ale za pustkovjé naszi mje sę długo
115 8 | brodą i bjołima zęboma. Bo za niim, jak psë za dżadem,
116 8 | zęboma. Bo za niim, jak psë za dżadem, jidą slode gorz,
117 8 | drugjim człovjekjem. Le za vjarę i za wojczeznë svobodę
118 8 | człovjekjem. Le za vjarę i za wojczeznë svobodę mosz wuchvecëc
119 8 | z Golijatem. Ale to beło za wojczeznę! Beł jem timi
120 8 | vszeskjich v gromadze. Mjichoł mu za to wod gbura przëvjozł skopa
121 8 | pchała przeką smjot, ale za woborą, chdze budinkji naju
122 8 | bokjem jaż do jezora, a za rzeką wustąpjił pola. Przez
123 8 | wodrzekł njick. Tak jô go vzął za remję i provadzeł nazod,
124 8 | noc. Aj vaj! Pomeslec, co za njeszczescé belobe sę stało,
125 8 | vszescë chłopocë sobje pjętë za nją wulotają. Morcin kupji
126 8 | vdovc po nję przińdze. Nje za stari, nje za mlodi, szekovni,
127 8 | przińdze. Nje za stari, nje za mlodi, szekovni, stateczni,
128 8 | kosztuje talara, ale jô ję dom za pjęc wosmokóv. Njech tatk
129 8 | mje, tobe żedzë dostelë za dużé prava. Tej jô, żid
130 8 | przëszedłbem do krolevskjigo dvoru za minjistra abo pjerszigo
131 8 | płacëc, Mjichoł mje wuchveceł za rękov i rzekł:~— Tec nje
132 8 | wode mje na znak podzękji za to, żesta va dvoje z tatkjem
133 8 | stanje jutro i zanjevjitro, za rok i za dva. A kjej Won
134 8 | i zanjevjitro, za rok i za dva. A kjej Won komu przëchodni
135 8 | to żid v mjechu noseł i za pjenjędze przedovoł.~Moja
136 9 | mój pjes Gnjota ze mną, za nę vipravę na zomkovjisko!
137 9 | v gorę i na komin, co ze za gorë vëzeroł, jakbe sę chcoł
138 9 | Davidovą, — i sklep tajemni za gorą, chdzc mje skrelë przed
139 9 | chturen wodpusceł krevji za talerz. Ale może to i bez
140 9 | słuńce jęło sę wukrivac za lasem a v jego vognju zaszkleł
141 9 | lasovich pevno mje wusmjerceła.~Za lasem mje pusceło, kjej
142 9 | strzikac. Vëpusceł mje krevji za spori talerz, tej zavjązoł
143 9 | jiscëc.~— Boże kochani! Co za wutropjenjé z tim knopem!
144 9 | pozvoleł vjatrovji szamotac sę za vlose, czekającë, jaż przińdze
145 9 | wobjema rękoma mje chveceła za remję i przëlgła do mje
146 9 | Remus! Krev bem serdeczną za cę dala. Tero vjesz! Nje
147 9 | mje gbur tak mocko zbjił za to, żem wodbjegł wod dobetku.~
148 10| Lipnje. Tak jô vzął Morcena za stodołę i rzekł do njego:~—
149 10| a të mosz volą brac ję za bjalkę po katolicku — Bog
150 10| pażęc, a kurë sę wugonjałë za bączkami. Jezoro szkleło
151 10| zakłodoł jem postronkji za worczikji. Ale wona żdała,
152 10| rzekła:~— Remus! Komor leci za vjidem, jaż sę spoli!~ —
153 10| stovelë wod robotë i zdrzełë za nami, movjącë do sebje:~—
154 10| zdovanjô, cobe vzęła to za złą vjeszczbę i przed vołtorzem
155 10| nje wobchodzi. Jô cerpjoł za milijonë ludztva, wo svojim
156 10| Zaturkotałë voze przed koscołem, a za chvjilę jęłë vchodzec snożé
157 10| jego Matce, njevjedzącë;za co na njego przëszło takji
158 10| jô czuł jich granjé jak za chmurą. Alem woczu nji mogł
159 10| dunë v kurzatvje morskji za Gduńskjem.~Potim sę wuszekovalë
160 10| ji woczu i nagrodzeł mje za no straszné cerpjenjé v
161 10| jediną corkę. Wupjijema sę za trzë dzevkji.~Ale jô njick
162 10| lipové przed woborą, stodołę, za nją koszkji pszczół, chlevë,
163 11| wusnąc. Bo to beło noremné i za chvjilkę jęło znovu vërabjac
164 11| dalac duszę psa, chturen za panem jisc muszi, chocbe
165 11| nogoma. Tero dusza tvoja za nją bez przestonku tęsknjic
166 11| sidło. Kuńcem wurzeszë go za nen gozdz, com cë go pokozoł.
167 11| sę i szedł na woborę. Tam za płotami na vjerzesku leżała
168 11| chałupë nje vërichtovoł za vogą abo vsadzeł zgnjitą
169 11| njechji Pon Bog blogosłavji za żëcô a po smjercë dô njebo
170 11| mocną volą zamknął dvjerze, za chternimi na złotich botach
171 11| przed njim zatrzasną, a za tim, co vjidzoł, tesknjic
172 12| dovoł, le Morcin i Mjichoł za mje vstąpjilë, a jô le jim
173 12| kjej jô szukoł v pamjęcë za strachem, won dopovjedzoł:~—
174 12| szlë po vęgjel i kvjat, ale za moji pamjęcë ju njicht sę
175 12| skreł chiże do stodolë i za sobą zatrzasł vjerzeje.
176 12| zomk, ten som, com go jesz za knopa wuzdrzoł pod korunovaną
177 12| mrugnął woczoma, bom beł za słabi, żebe co rzec.~Na
178 12| mocnjeszim Golijatem, njiż za knopjęcich lôt. Ale przë
179 12| Boską Sevną jô znovu chodzeł za pługjem. Le beło mje tak,
180 13| dzeń z woborë vjidzoł, jak za stodoła całé njebo stojało
181 13| płominjach. A kjej jem vëszedł za woborę woboczëc, co to znaczi,
182 13| klacze, chterna sę tesknjiła za svojim zgrzebjęcem.~Wod
183 13| pod wustrzechą beła mje za czężkô i njeręcznô.~Na to
184 13| gburka całé żnivo przedô za jeden peszni czepc na głovje,
185 13| vszetko jidze po starimu, ale za naju lasami i vodą ju bjałkji
186 13| zvjozł. Cuż to muszała bëc za wopoka z bjałkji! Tec vzęłabe
187 13| chojnom, molovji, chturen jô za knopjęcich lôt przezvoł
188 13| Cze pudzesz v svjat, tam za jezorami i lasami, mjedze
189 13| Przëboczeł jem sobje, jakżem za knopa so wobjecivoł vińsc
190 13| zcemjało, żem ledvje ze za gorë vëzerająci mogł poznac
191 13| veszedł na spich gorkji, za chterną sę przëtaceło pustkovjé.
192 13| pomeslołjem sobje — a za njim sedzi v cemnoscë domoci
193 13| Straszk.~Vdarzeł jô sobje, żem za knopa ze za płotu chodzel
194 13| jô sobje, żem za knopa ze za płotu chodzel zazerac, cze
195 13| doznoł, co sę tam dzeje za woknem. Vezdrzoł jem na
196 14| Jak Smjerc klepała kosę za stodołą ~i jak Remus sę
197 14| sę woblekoł, czuł jô, że za stodołą chtos kosę klepje.~—
198 14| smjegjem. Jak jem zaszedł za stodołę, zkąd to klepanjé
199 14| dobroł, chto to kosę klepje za stodołą.~Vjeczorem po roboce
200 14| gleń chleba z masłem, jak za nich lôt, kjej jem beł jesz
201 14| żałobnô smutnigo svjata.~Za kjile pocerzi Marcijanna
202 14| zajętô pitanjim:~— Cuż të za timi dvjerzami umzdrzisz,
203 14| timi dvjerzami umzdrzisz, za chternimi tile lôt zamkłi
204 14| głębokjim, chturen jak ze za scanë na mje szedł:~— Të
205 14| Golijace dobeł?~— To beło za knopjęcich lôt! — wodrzekł
206 14| povjeszoną moję puszczovkę, za chternąm so beł nimi czasi
207 14| kjej jem przelevoł krev, to za svobodę i szczescé braci
208 14| przëboczeło klepanjé kose za stodołą i jô sę dobroł,
209 14| movjic:~— Zdrzë na scanę za sebje! — Cuż të vjidzisz? ~
210 14| dac. Tej ludze chvitelë za bronją, a jô chveceł też.
211 14| smjerc, co reno klepała kosę za stodołą. A won, jakbe mje
212 14| Smjerc klepje kosę reno za stodołą na njego i scanë
213 14| krola pruskjigo i zaczęlë za nami szlachovac. Przë jedni
214 14| z chałupë, Marta vëszła za mna, wuchveceła mje za rękov
215 14| vëszła za mna, wuchveceła mje za rękov i rzekła:~— Remus,
216 14| Zapozdze dlo mje, bo smjerc za dvjerzami. Sadnji, chłopku,
217 14| i zapatrzeł sę v wokno, za chternim ju kvjotkji vëstąpjiłë
218 14| vëstąpjiłë na drzevjęta v sadze i za catą chvjilę tak povjedzoł:~—
219 14| tobje beła blizkô. A żol za ną pjękną panją bezmała
220 14| słuńca i wurivoł jim kraj za krajem, vjedno jidacë na
221 14| bo pon Bog beł v goscenje za dvjerzami. Ku reszce dvjerze
222 14| Straszkovi jizbë i poklękalë, be za ksędzem povtarzac pocerz.~
223 14| dobrze, że dim svjece szedł za njim. Chori doł znak ręką,
224 14| abe jesz duch mój jidąci za trumą vezdrzoł na mol, chdzem
225 14| rozvjinął mu skrzidła i pjoro za pjorkjem vërivającc pusceł
226 14| vërivającc pusceł złim vjatrem za skrami. A sępové pjora ku
227 14| mjenjiłë na sposob, jak za mojich knopjęcich lôt, kjej
228 14| wodeszlë zmovjivszë pocerz za duszę wumarłigo, jô sę vroceł,
229 14| chdze be beło trzeba.~— Za moji pamjęcë njicht tądkę
230 15| że tu poprovdze provadzeł za dovnich czasóv trakt szerokji,
231 15| szlachem njiż tim, chternim jô za knopa wucekoł do zomkovjiska
232 15| zavrocają vszetkji drzeva i jidą za nami, vtorzącë naszi pjesnji.
233 15| veższô, njiże mje sę zdovała za minjonich lôt. Ji spich
234 15| i puklerz mocni, ~Za ktorem stojąc na żaden strach
235 15| pjęt, strach mje chveceł za vłose i rżnął jem sę jak
236 15| Za kjile dnji sedzoł jem po
237 15| njebo vjeczné — povjedzoł za żëcô do mje: Po moji smjercë
238 15| Vstoł pon i szedł a jô vstot za njim, pochvoleł Boga i nekoł
239 15| vjetrznjokami, Smjerc klepającô kosę za stodolą, Złi, co mje kuseł
240 15| strzimoł i bem szła z tobą i za tobą v svjat, jak dusza
241 15| chternich jô tam napotkom za naszimi jezorami i lasami.
242 15| zaszorzeło na rzece a jô wuczul za sobą granjé skrzideł kołpjich.
243 15| dolinë, chdze sę dobetk pase? Za vami na pustkovju, serdeczni
244 15| chturen svigo dokozoł.~Za rzeką wobezdrzoł jem sę
245 16| na zemję, wuchvaceł mje za wobje ręce, skokoł i sę
246 16| bomelku nosëc przë zegarku. Co za frejda! Szmonces berjonces!
247 16| i zejde delëbe sę zabjic za cebje. A jô cę tile lôt
248 16| bełbes bezmała żëcé straceł za nją. Jakji të gjevałt zrobjił
249 16| naprocemmoja krolevjonka za rękę provadzeła małé dzecko
250 16| pana szkolnigo. Zapłacisz za nje tile, co pon szkolni
251 16| że rada Gabë je dobrô. Za tovor kozoł mje zapłacëc
252 16| że vanożenjim po svjece za hańdlarza nolepji dotrzimom
253 16| te same, co na pustkovju za lasem. A jô zdrzącë na nje,
254 17| i rzekł:~—To njech będze za cebje, żebes nji mjoł krzivdë.
255 17| stovałë sę wod lata do lata za dużé, bo nje beło co v nje
256 17| zochodu i wurivoł nom kraj za krajem, vjedno jidącë na
257 17| vortoscë nji mają, bo njicht be za njich fenjiga nje doł.~I
258 17| mamutë!~Ale nen wobleczoni za pana Luceper go ręką zatrzimoł
259 17| Ale nen czorni pjekjelnjik za nami voloł:~—Kjej takji
260 17| poczestunk nje pudzema, bo naju za barzo wobrazeł. Bivało,
261 17| povjedzoł, co to znaczi: Kjedes, za Boga Wojca, żeł na svjece
262 17| vësapoł, podnjosł rękę.~— Tam za tą drogą, co vdłuż rzekji
263 18| naszedłszë ma sę doznata, że za czasu svoji proce pędzeła
264 18| pędzeła młin i pjiłę, jedno za drugjim. Jak checze stolimóv
265 18| v ti cemnoscë wuchveceł za łokjec i rzekł:~— Remus,
266 18| so wuvożoł, cobe to beło za vojsko z takjimi strzelbami
267 18| Remus, wurosł na pustkovju za jezorami i lasem. Bo bes
268 18| wustavjic. Vjedno dobrze spac za szańcą. Tvoje szkaplerze,
269 18| Ale jô le v nen czas beł za małi i za słabi, żebe przenjesc
270 18| v nen czas beł za małi i za słabi, żebe przenjesc krolevjonkę
271 18| przeszvankuje mje kjeszinje za jakjim njeprzepjitim detkjem.
272 18| robjic?~Ale Trąba nje szedł za moją radą, le sę jisceł.~—
273 18| jinszigo kuńca. Szum vodë bo za scaną robjił sę gvołtem
274 18| woprzestała sę ruchac a za scaną v vodze czuc beło
275 18| chturen Trąba. — Czo, jak voda za scaną graje!.. Żebes të
276 18| wudbë, że to złé, co tam za scaną sę szętoleło, nji
277 18| też na pevno doznac, co to za stvor, podnjosł jem głos
278 18| postanovjenjé. Tak jem go porvoł za slizkji celsko, vëvroceł
279 18| Czeguż va sę bojała v nocë?~Za scanami grała rzeka, a svjat
280 18| v vodze, kjej go so tero za dnja przëboczom, zdołbe
281 18| svędu? Jak na przikłod: za smołą, za sarką, za kozłem,
282 18| Jak na przikłod: za smołą, za sarką, za kozłem, za dżenją,
283 18| przikłod: za smołą, za sarką, za kozłem, za dżenją, za roztvorcem
284 18| smołą, za sarką, za kozłem, za dżenją, za roztvorcem abo
285 18| sarką, za kozłem, za dżenją, za roztvorcem abo jaką jinszą
286 18| trąbë dąc żedovje, kjej za Boga Wojca vëvrocilë na
287 19| brodką i bjołimi zęboma, bo za njim jak psë za dżadem jidą
288 19| zęboma, bo za njim jak psë za dżadem jidą slode gorz,
289 19| dobjił targu i przedoł zemję za pełen mjeszk pjenjędzi.
290 19| pustkovju, klepjącą kosę za stodołą. Sedzała i zdrzała
291 19| Trąba mje jesz szarpoł za rękov. A vesoko z bocznich
292 19| mje vjodła. Veszłasma tede za njim do dużi jizbë, chdze
293 19| njim do dużi jizbë, chdze za stołem sedzało dvuch. Jeden
294 19| potomk ję dziso przedaje za mjeszk złota. — Vstid jimu!~
295 19| kjejbe vasza Smjerc sedzała za dvjerzami na stopjenjach,
296 19| Czernjik smjoł sę:~— Ha ha! Cuż za glupstvo mje vëszło z gębë!
297 19| kavałka kaszubskji zemji, za chturną vom dobrze zapłacą.
298 19| stoł i zdrzoł na tich troje za stołem, jak wonji pjilë
299 19| nocnim duchom zavoła,~be za starżą tvojicli brom~folgę
300 19| chternich moc jich będze gna~za grańce Dobra i Zła...~V
301 19| jesz nje rozumjece, ale za chvjilę małą będze wona
302 19| wuspjoni rząd ricerzi. ~Żebes za dnja vzął kjij v rękę, ~
303 19| Takô klątva na tvój vłos. ~Za dvjerzarni stoji kat!~Duszęc
304 19| grifemrebą. Dobeł jem, chvecivszë za złotą rączkę, klingę łiszczącą
305 19| ju v doł. Wobroceł jem sę za sebje. Trąba skozoł polcem
306 19| dzisu beła. Cuż to beła za pjijateka, pjisanjé kuntraktu
307 19| łiszczala sę kosa. Ale nje szedł za nami, lev stron na pola.~ ~
308 20| sę trzimoł wobjema rękoma za głovę i stękoł:~— Pjekjelni
309 20| vjelgji kopc granjiczni. Za tim kopcem v rovje beło
310 20| kopcem v rovje beło cecho jak za zopjeckjem. Trąba tam zlozł,
311 20| chopanjô słuńca, a nom v rovje za wurzmą beło cepło i mjiło.
312 20| Nen stari jozc mô naju za svojich. Vje won, że më
313 20| wopjekę Boską jediną. Ludze za nami będą szukelë, a chto
314 20| V srodze wostri szkole. Za knopjęcich lôt tak sę do
315 20| Pon Bog litoscevi nje beł za darmo vëgojił, bo na krovca
316 20| vłosnich lekóv wumjerają.~Za chvjilkę ma sę vëdostała
317 20| Zmovjiłasma "vjeczni wodpoczink" za rebackji dusze a Trąba przeżegnoł
318 20| nami dosc rozległą łączkę, za łączką krze, za krzami szeroką
319 20| łączkę, za łączką krze, za krzami szeroką vodę, a za
320 20| za krzami szeroką vodę, a za vodą jakbe wopokę, vëdvigłą
321 20| smjoł sę i rzekł:~— Co to za gospodarze v tich vsach,
322 20| vszetko vjidzec beło jak za dnja. Ale na kopjica z drążkjem
323 20| straszno. Wuchvaceł mje za rękov i movjił:~— Remus!
324 20| czekavi doznac sę, co to za wukozka v ti kopjicë sana
325 20| dalij. Vezma, Remus, nogji za pas pokji pora.~—Sprobuj
326 20| szust! bokjem v krze, le za njim tak zaszorzeło.~Tero
327 20| przëbliżeł. Mjoł mje gvesno za jaką wukozkę z lasa, bo
328 20| worądz, żebe kopjica sana za tvoją notą tańcovała.~—
329 20| przëznac muszę, żem go mjoł za jaką wukozkę, chterna mje
330 20| suchigo grądu. Sedzë cecho i za mną sę nje wobzerej, kjej
331 20| bëc mojim przejacelem. Jô za chvjilę sę vrocę!~Po tich
332 20| załiszczelë czervjoni płominje a za chvjilę dużi słup wognja
333 20| ksężecovą stegnę złotą.~Za chvjilę naszedł Trąba v
334 20| rzekł:~— Njech kożdi som za svoje wuczinkji przed Panem
335 20| Ko mój vamps beł mu vjele za długji.~Vstoł i sę smjoł.~—
336 20| przëskvarzivszë woszkaradzeł — cuż za kłopot dlo moji bjałkji
337 20| belo vonją tego woddechu za secami, za rebami i jezorovą
338 20| tego woddechu za secami, za rebami i jezorovą trovą.~
339 20| jim to zajął krol pruskji za te vszetkji sztrofë, jakji
340 20| naszim rodze. Przëszedł za dovnich czasóv stolim i
341 20| krzivdzëc nje pozvolilë. Za dovnich czasóv bronjiłasma
342 20| przezevelë "varnim gnjozdem". Za polskjich czasóv nom folgovelë,
343 20| mądrze barzo przemovjił. Za całę chvjilę wodezvo sę
344 20| Nocë. Nodzeja v Bogu, że za tę spravę ve Zvadze jich
345 21| vjidë doszłasma stegnami za lase, co wod ti stronë podchodzą
346 21| nabożeństvje jô sę zataceł za mjastem. Ale jak vjeczor
347 21| Dlotego cë dom dobrą radę: Za to, cos të nabrojil ve młinje
348 21| to nje słuchô dżadovji. Za to zastrzelenjé lesnigo
349 21| maszerovoł przez renk a drudze za njim. Mje tak wobstąpjilë,
350 21| Klarneta je beczką beze dna!~Za Franckjem i Stachem tero
351 21| wob drogę svojigo brata za darmo, le mu wobjecoł dac
352 21| vszetkjich lipińskjich pustkovji. Za svoje detkji chcoł: won
353 21| napotkało. Vjidzisz, co to za dzivni człovjek nen Czernjik.
354 21| jezora mój szvagjer, jesz za lepszich czasóv robjił testamańt.
355 21| na woczë... Bog cë zapłac za tvoję wostrzegę. Czernjik
356 22| sę zaludnjiła v nen dzeń. Za mjastem wobleklë wobroz
357 22| woddzękującë. Vjedno dalij za Matką Boską, chterni wobroz
358 22| beła wobvjeszonô. V nji za woknami stojała figura Matkji
359 22| gąskach na naszim pustkovju za jezorami i za lasami.~Ale
360 22| pustkovju za jezorami i za lasami.~Ale tich dvoje młodich
361 22| szlë vgromadze trzimjącë sę za ręce a szczescé szkleło
362 22| mje sę v duszë rozsadta za naszim pustkovjem i za ludzami,
363 22| rozsadta za naszim pustkovjem i za ludzami, chterni mje tam
364 22| Slode, jak karno wovjeczk za pasturzem, szedł nasz lud.
365 22| rozlegoł sę jaż po te viże. Ale za timi żijącimi slode szło
366 22| norcik v czornim lasu, chdze za drzevami skrełë sę dzivni
367 22| Chdzeroz sę jedna vësunje ze za drzév, vëstraszi cę i movji:
368 22| lepszigo robjic, jak jisc za jego radą. Wob drogę won
369 22| të znajesz naszich ludzi: Za njiżodni pjenjędze be tim
370 22| bëlëbe cę złapjilë. To gvesno za nego pana ze Zvadë, chternimu
371 22| wodpocząc. A szandarovje jidą za njimi, bo so gvesno wuvożają,
372 22| sobje patrona Jozefa vząt za wopjekuna! Njechaj sę njiczego
373 22| chłopóv Leon i jesz jeden. Za njimi szlë muzikańcë — jô
374 22| in pace! Co znaczi: Nogji za pas i v drogę!~Vëcigającë
375 22| chitrosc kaszubską uwonji są za głupi. Czo! Zaspjevelë naszi:~—
376 22| njick mje nje woblecało, ża tam dalij nade drogą będą
377 22| cebje nje boję. Remus. Co to za marsz vojskovi! Mje be sę
378 22| Mje be sę tak zdovało, że za dovnich czasóv, kjej jesz
379 22| talara:~— Tego mje doł ksądz za moje dvje pjesnje! — rzekł.~—
380 22| wobjeże, a pon Bog cę zaru za to vënagrodzeł...~Wob ten
381 22| leżi Mjirachovo, chterno za czasóv krziżackjich vëjęło
382 22| cecho, bo vjedzałë, że vnetk za porę chvjil zabrzmjeje pjesnjô,
383 22| ludztva ruszeł sę i szedl za kompanjiją jak chmura bjołô
384 22| chmura bjołô naksztolt ti, co za Boga Wojca zasłonjała v
385 22| kalekę. I wobezdrzoł jem sę za njim. Chdzes nad głovami
386 22| Moje woczë szlë dalij: za ludem płinęła chmura, ale
387 22| z gardła Garecznjice. A za njimi, jak daleko moje woko
388 22| strachu, bo mjałë mje pevno za jakjigo ducha lasu, svojigo
389 23| rozpitivoł sę v wobu karczmach za takjim dużim chłopem ve
390 23| szedł. A jô wostoł som i za jego dobrą radą zanjosł
391 23| przënomji dva talarë i mje za to wobjecoł dobrze futrovac,
392 23| czężkji wobroz dvjigac? No, za to jô KIerikovę kobjołkę
393 23| nen kęsi pjes sę wopitivoł za tobą. Muszi chtos vjelgą
394 23| zaprovadzę. Będzemë spelë za trzë dzevkji.~Pokąd jô jodł
395 23| nas i sę pitoł:~— Cuż va za jedni?~Trąba pokozoł polcem
396 23| takji mocni chłop, wuczëc sę za dżada.~— Ja — rzekł Trąba
397 23| vjeszac muszą... Brace, co to za czase naszlë! Ma Kaszubji,
398 23| rękę v kjeszinji. Kavałk za vsą, kjej kompanjijô ju
399 23| Wobezdrzoł jem sę chiże za Leonem. Ale won ju nje trzimoł
400 23| pannë do voza a wona mu za to pjękno dzękovała. Ze
401 23| zachovoł. Somem vjidzoł, jak ze za vozóv grozeł Klerikovji:
402 24| staré babulińkji. Żebe tak za njimi stojelë ti, co z Garecznjice
403 24| co z Garecznjice vëszlë za kompanjiją i ti, chternich
404 24| Vorto dac żëcé i szczescé za vëbavjenjé zaklętigo zomku!~—
405 24| wokoma sebje trzimjącë sę za ręce. Gvesno dobri Bog jich
406 24| pobjitvje z Golijatem:~— Le za vjarę i za wojczeznë svobodę
407 24| Golijatem:~— Le za vjarę i za wojczeznë svobodę mosz wuchvecëc
408 24| człovjeka. Ale nje beło to anji za vjarę, anji za wojczeznę,
409 24| beło to anji za vjarę, anji za wojczeznę, anji z ricerskjigo
410 24| policejô złapjiła.~Tej vzął mje za rękov i cignął ze sobą.
411 24| sprelë go v jakjim norciku za to, że won to njibe jim
412 24| zgnjité jajo v woczë cesnąL Za to won jim znjikł jak żid
413 24| jegomosc doł v Mjechucenje za jego pjękné granjé.~Tak
414 24| na plece. Karę cë furmon za porę detkóv zavjeze do Koscerznë,
415 24| rzekł jem. — Ro mom go za Smętka abo jego sługę.~—
416 24| le z przekrącanjô prava. Za to dlo njich kożdigo djobel
417 24| plece i szedł. Trąba vëszedl za mną i sceskoł mje rękę.~—
418 25| bezmała że nje vërzasł. Za chvjilę stojoł przede mną
419 25| tu bezpjek jak wu matkji za zopjeckjem. Wob ten czas
420 25| levą rękę chdzes daleko za vodami żolelë sę słabi vjidë.
421 25| vodë. To też sedzema tu jak za svjatem, a kjejbe nas Pon
422 25| wodrzekł jem.~— Bog cë zapłac za dobré słovo! Wod dvuch lôt
423 25| moglë vstac, cużbe wonji za woczë zrobjilë vjidzącë,
424 25| przez dokę, a mjedze njimi i za njimi sedzała czornô noc.~
425 25| kęde sarna chodzi. Ale za to v połnjé ma ju sedzała
426 25| dąb. Tej rozgarnął krze, za chternimi sę wukozała cemnô
427 25| joma. V tę won vlozł a jô za njim.~— Takji vanoga jak
428 25| tovarzeł przez tę czężką drogę. Za to vjedno nalezesz wu mje
429 25| przikłod brac. Ale może za dovnich czasóv mjeszkelë
430 25| serce scesnęło, bom jednigo za drugjim mojich novich przijoceli
431 25| jak żesma sę na drodze za Lipnem pjerszi roz poznała
432 25| jego bjałka sprała.~— Ale za cuż wona sę na tobje tak
433 25| na tobje tak pastvjiła?~— Za njic. Żebe rzec słovami
434 25| zrobjiło. A że mje pon szkolni za robotę na jego polu doł
435 25| Bog cë zapłac, Remus, za ten mjiłoserni wuczink co
436 25| Leon wucekł i won nji mô za co chłopa nając do wobrazu.
437 25| Na dregji dzeń won mje za to czestovoł wu Szredra
438 25| ji nje dosz markji jedni za to njibe przëkarovanjé.
439 26| vzevac, to wonji wuvożają za wobrazę.~Tej won szedł.
440 26| położeł go nazod i szedł. Ale za mołą chvjilkę won sę vroceł
441 26| tero wotmikoł jeden vibork za drugjim, tej go zamikoł
442 26| tile spravjedlevich, co za Boga Wojca v smutni pamjęcë
443 26| moji karë, chveceł szandarę za remję i zavołoł:~— Hola!
444 26| znaczi?~Tego rąganjô beło mje za vjele. Tak porvoł jem kosz
445 26| szandara i wuchvaceł mje ręką za ruchna na pjersach. Skarnje
446 26| nacerac pjęscami, tej jô za jego bluznjerstvo z przed
447 26| chcą wod naszigo Remusa? Za nobożné ksążkji provadzą
448 26| cebje jak njeżevigo z konja za to, żes të nje pochvaleł
449 26| na to. — Ale jeden dostol za bluznjerstvo a dregji za
450 26| za bluznjerstvo a dregji za rabunk.~—To nje beł rabunk
451 26| burzonem i zbrodnjarzem, a za njic v svjece bem nje zjął
452 26| nje vińdzesz, bos też i za vjele nabrojił.~Ale ne kajdanë
453 26| rovnak mje zjęlë z rąk, ale za to mje zamklë v jedni jizbje
454 26| kjeszinji mojigo vampsa. Za kjile dnji przëszedł sądovi
455 26| pjisorka kole sebje i sedzoł za drevjannimi kratami. Przed
456 27| przëszedł povjedzec, że za dva tidzenje wodbędze sę
457 27| nigo pojedinku z Golijatem za knopjęcich tvojich lôt.~—
458 27| svjece. Ale żart v stron! Za ten knopjęci trel wonji
459 27| javno, to to je rabunk. Za jedno i za drugji nje minje
460 27| to je rabunk. Za jedno i za drugji nje minje cebje kara
461 27| spravjedhvoscë. Ale mjij le za sobą sto chłopóv z kjijami
462 27| cę wobsądzi, bo nji mosz za sobą anji sto chłopóv z
463 27| dużi dvornjicë. Na stole, za chternim sędzovje sedzelë,
464 27| spravjedlivoscë. Posadzilë mje za kratą przë scanje. Przede
465 27| wod wurzędovigo szukanjô za burzonem Zobłockjim Jozvem,
466 27| wustrzeleł szandarę i wucekł za granjicę. Małi knop Remus
467 27| szandarë, jak to wuczenjił ju za knopa na drodze do Lipna,
468 27| szeku.~Sprava vënagrodzenjô za woszkaredzenjé gębë, koszta
469 27| chvjile nje nalezoni, tej za możebnosc krzevi gębë wu
470 27| policejanta Szabelkji i za skażoną budę i wurzas pjernjikarza
471 27| Szabelka drogo porachovoł za ten złoti ząb, ale że z
472 27| tlomocz mje povjedzoł, że za wobrażenjé sądu jesz kjile
473 27| njemjiłosernje skorelë! Za cuż naju woboje Pon Bog
474 27| I przë tim sciskała mje za szeję i płakała, żebe kam
475 27| jich Pon Bog woszkaradzi za naszę krzivdę!... Ale boczë,
476 27| Klerikjem i sceskelë mje za ręce, a Stach rzekł:~— Co
477 28| jô v żëcu nje zaboczę Ko za jakji dzeń po mojim wobsądzenju
478 28| wodrzekł ten z nożiczkoma.— Ale za vjikt darmovi, co cë go
479 28| znaczeło, że dvuch mje porvało za reminja a jeden popichoł
480 28| jich zranjił.~Ale że tam za murami chtos wo mje pamjętoł,
481 28| tovarzesz, jeden vjersz za drugjim, po kolana v smjegu
482 28| chterną won so wob drogę za czasu naszigo vanożenjô
483 28| talarze, rzekłszë: Jidzta za to Remusovji v sodzë grac.
484 28| cze to nje belë pjenjądze za czornigo kota, z chternim
485 28| karę, ale gvesno mjoł gorz za no rąganjé v Zvadze. Njiczim
486 28| zagrac tobje. Delëbe nama! Za to jô cë groł wod pola,
487 28| szadigo Morcena, jak won mje za stodołą jął godzëc na svoje
488 28| sobą. Ale kjej jem chveceł za sekjcrę, tej jô srodze muszoł
489 29| jakbe pałąkjem scesnęlo za serce. Jô so wuvożoł, że
490 29| vjidzoł.~Szedł jem tede za dozeroczem, chturen mje
491 29| pomjé jô wotvorzę.~Jak won za mną z trzoskjem czężkjich
492 29| vëbjeloną z dużim łożem za kratą żelazną i z krziżem
493 29| zochod słuńca, gjinęłë jedna za drugą jak jô: Noprzod jak
494 29| smętorz ve Vjelu. Daleko to za lasami i vodą, ale jô czuję,
495 29| je v spokoju! Wojc tvój za tobą jidze! Ale të wostanjesz,
496 29| pochę jednę, i rzucet sę za dzeckjem v vodę. Vëdobeł
497 29| i serot. Kjejbe beł żel za czasóv naszi svobodë, pevno
498 29| tej wonji wuskoczilë znovu za płot. Ale jô ji vëjął strzelbę
499 29| celë. Ale chvecivszë ręką za pjerse, ricerskji znak z
500 29| z Matką Boską zavjeszoni za szeją przëboczeł mje, że
1-500 | 501-803 |