Chapter

 1 2 |          woczu i jęła do mje gadac, jakbem bet dorosłi człovjek, a
 2 3 |       ijedvabju. A beło mje jednak, jakbem ję ju znoł z vjidzenjô.
 3 5 |          jego vezdrzenjé. Beło mje, jakbem takji złé woczë ju beł vjidzoł
 4 7 |           jô taką moc czuł v sobje, jakbem mjoł vërivac dębë.~Jaż jô
 5 8 |          mje wopedlë i wobrabovelë, jakbem skorb jakji mjoł v mjechu.
 6 8 |          stojało mje przed woczoma, jakbem na to patrzeł z blizka.
 7 9 |   zestarzała wo całi vjek ludzkji i jakbem ji długji czas nje vjidzoł.
 8 9 |       członkji ve mje sę zatrzęsłë, jakbem sę mjoł rozlecec na kavałkji.~
 9 12|            i ze mną sę przëvjitelë, jakbem vroceł do dom z dalekjigo
10 15|           godkę czężko sę zrobjiło, jakbem stojoł nad grobem przijacela.
11 18|             czuję v sobje taką moc, jakbem mogl dębë vërivac. A kjejbe
12 20|          reszce mje sę tak zdovało. jakbem leżoł na dużim wokręce,
13 24|        nobożnim ludem, ale mje belo jakbem chodzeł v porenni mgle porenku
14 24|              bo mje njico trzimało, jakbem mu beł potrzebni. Wuzdrzoł
15 25|             v las. A mje sę zdovało jakbem leżoł ve vjelgjim zomku,
16 29|           vaszi matkji bo jô wodtąd jakbem beł wumarłi Tej jô vzął
17 31|          trzë dnji i trzë noce tak, jakbem z noczęższi robotë sę vroceł.
18 33|      wodrzekła:~— Tak mje na duszë, jakbem grob wojca mojigo strojiła.~
19 33|        morzeł, ale vjedno mje beło, jakbem muszoł jesz co woporządzëc,
20 34|             Krauze?~Tak jô wudovoł, jakbem sę srodze wurzasł, bo i
21 37|     vjelgjich dvornjicach czuję sę, jakbem leżoł na żogovkach, jakbe
22 37|           jakbe mje skorę scigelë i jakbem muszoł vracac całi ładunk
23 38|           vjem czije? I mje tak je, jakbem cebje ju roz vjidzoł, ale
24 41| krolevjonkji jezora. Beło mje tede, jakbem muszoł zańsc, klęknąc przed
25 41|            i Trąbovą szopką na nji, jakbem ję beł przed chvjilą som
26 42|             njego pitającim wokjem, jakbem sę chcoł pitac :~— Komu