Chapter

 1 2 |      grzesznjik?~Kjej cë to pjismo dô do rękji dobri człovjek,
 2 6 |            Vjarë nawuczeł, Pon Bog dô njebo vjeczné! A mjoł won
 3 8 |      rozumjeją.~— Njech mu Pon Bog dô sto lôt żëcô i rozvjąże
 4 8 |           i rzekł:~— Njech mje pon dô wod mojigo mita talara,
 5 11|   blogosłavji za żëcô a po smjercë dô njebo vjeczné.~Tak won znovu
 6 15|            brat — njech mu Pon Bog dô njebo vjeczné — povjedzoł
 7 15|        legnjesz do spjiku, chto cë dô stravë? Chto cę wopjerze
 8 15|        mroze zgurdżą las. Chtuż cë dô dach nad głovą i zedel przë
 9 16|        lese. Njicht cë zadarmo nje dô anji jesc anji pjic. Ko
10 19|          skażoną godkę.~— To njech dô poku. Ale jô cë movję, że
11 19|            v kręceszk Słuńca vjarę dô, ~wumjerô ten v vjidë dva:~
12 19|        rożovô~zmortvichvstanć zëcé dô,~be povstavszë z mogjił
13 20|          Woboczisz vnetk, jakji to dô wogjiń. Rebocë z nad jezora
14 20|       płivającim złotem! Njech Bog dô dobri hańdel Gduńszczanom,
15 23|           pudzesz do nji, njech cë dô jesc.~Na te słova Leon sę
16 23|           jô pudę, njech mje Stach dô vjeczerzą! Bo chto vje,
17 24|     chturen mje wob noc wotrzimô i dô stravë.~Po tich słovach
18 24|          zańdze prosto do ksędza i dô na zopovjedze.~Zervoł sę
19 26| woprzestanjébëc rabunkjem, kjej mu dô njemjeckji mjono!~—Njevjadomosc
20 33|          Won cë koże zos przińsc i dô cë dlo mje list abo i paczkę
21 33|           ręką. Njicht cë jich nje dô. A jak będzesz mjoł mjecz
22 33|         dmuchoczem rozżolę. To nje dô njiżodni łunë, a cepło sę
23 38|         zapadłim zomkom, ale chtuż dô mu mjecz i vjid?...~Slode
24 39|            vodze.~— Będze, jak Bog dô! — rzekł jem. I tak v ti
25 39|       wuszë, cze sę znovu czuc nje dô. Nje długo też a szczekanjé
26 44|           v dorunku~Trojakjigo nje dô trunku,~Chteren njese szczescé