Chapter
1 2 | grzesznjik?~Kjej cë to pjismo dô do rękji dobri człovjek,
2 6 | Vjarë nawuczeł, Pon Bog dô njebo vjeczné! A mjoł won
3 8 | rozumjeją.~— Njech mu Pon Bog dô sto lôt żëcô i rozvjąże
4 8 | i rzekł:~— Njech mje pon dô wod mojigo mita talara,
5 11| blogosłavji za żëcô a po smjercë dô njebo vjeczné.~Tak won znovu
6 15| brat — njech mu Pon Bog dô njebo vjeczné — povjedzoł
7 15| legnjesz do spjiku, chto cë dô stravë? Chto cę wopjerze
8 15| mroze zgurdżą las. Chtuż cë dô dach nad głovą i zedel przë
9 16| lese. Njicht cë zadarmo nje dô anji jesc anji pjic. Ko
10 19| skażoną godkę.~— To njech dô poku. Ale jô cë movję, że
11 19| v kręceszk Słuńca vjarę dô, ~wumjerô ten v vjidë dva:~
12 19| rożovô~zmortvichvstanć zëcé dô,~be povstavszë z mogjił
13 20| Woboczisz vnetk, jakji to dô wogjiń. Rebocë z nad jezora
14 20| płivającim złotem! Njech Bog dô dobri hańdel Gduńszczanom,
15 23| pudzesz do nji, njech cë dô jesc.~Na te słova Leon sę
16 23| jô pudę, njech mje Stach dô vjeczerzą! Bo chto vje,
17 24| chturen mje wob noc wotrzimô i dô stravë.~Po tich słovach
18 24| zańdze prosto do ksędza i dô na zopovjedze.~Zervoł sę
19 26| woprzestanjébëc rabunkjem, kjej mu dô njemjeckji mjono!~—Njevjadomosc
20 33| Won cë koże zos przińsc i dô cë dlo mje list abo i paczkę
21 33| ręką. Njicht cë jich nje dô. A jak będzesz mjoł mjecz
22 33| dmuchoczem rozżolę. To nje dô njiżodni łunë, a cepło sę
23 38| zapadłim zomkom, ale chtuż dô mu mjecz i vjid?...~Slode
24 39| vodze.~— Będze, jak Bog dô! — rzekł jem. I tak v ti
25 39| wuszë, cze sę znovu czuc nje dô. Nje długo też a szczekanjé
26 44| v dorunku~Trojakjigo nje dô trunku,~Chteren njese szczescé
|