Chapter

 1 8 |      Popjelc i przednovk, a vdovc żoden nje przëszedł. Ale jô so
 2 8 |           beło, jak v wopovjescë. Żoden człovjek z naszich nje bełbe
 3 14|        prętóv, be go złomelë. Ale żoden ze senóv nji mogł tego dokazac.
 4 18|           jednak nje beł człovjek żoden, le pjekjelnjik? Rzeczë
 5 19|       wodezvoł sę Trąba. To njeje żoden Ariman anji Smętk, le pon
 6 19|       prożni trud! ~Żodna klątva, żoden cud ~nje vëbavji żodna inoc, ~
 7 20|          sę trzimej v gromadze, a żoden szandara nje poznaje, że
 8 21|           nadińdą. Ale meszlę, że żoden z njich vszeskjich takjigo
 9 22|    kaszubskji pokrivają lase, ale żoden nje je takji vjelgi i pełen
10 22|      zazerô do jego państva. Tede żoden tvój krzik cę nje retuje,
11 24|    krijovce na Glonku, do chtcrni żoden człovjek nje vje drogji.
12 25|         lese sedzała ceszô i noc. Żoden szczek psa z dalekji woborë
13 26|        rabunk.~—To nje beł rabunk żoden! — rzekł na to bormistrz.
14 28|            chterni sę na szczescé żoden męczenjik nje trafjił. Dlotego
15 29|      jezora gvołtem vząc, tego be żoden smjertelni człovjek nje
16 29|       vjelgjich vodach sedzi, ale żoden z njich tak nje je przëdatni
17 29|         sę bëc takji wopoczni, że żoden człovjek be nje przëszedł
18 29| przëboczeł mje, że to nje beł sen żoden le provda wokrutnô.~Vjęcij
19 30|       żenji. Jô vjedno movjił, że żoden chłop dobrich dnji nji może
20 31|       jegomosc, tak zchovoł, żebe żoden sługa pruskji vas nje nalozł,
21 32|         sę bëc takji wopoczni, że żoden człovjek be nje przëszedł
22 34|         chcece vëvjezc ksędza, to żoden gbur vom furmonkji nje najimic.
23 39|       brzidze zgjinął, to nje beł żoden malorz. Jô cë povjem: Nen
24 43|           mój nodrogszi i jedini! Żoden przed tobą mje nje znoł,
25 43|          przed tobą mje nje znoł, żoden po tobje mje znac nje będze.