Chapter

 1 3 |       stegnë jedną bjołą płachtą smjegu. Njico Złego zaczęło go
 2 3 |        nogą. Bo tak be beł tam v smjegu żëcé wostavjił i zmorzł.~
 3 8 |          małim woknem vëzeroł ze smjegu, jak zaboczoni grzib, tejjô
 4 8 |     Molami gołi lod szkleł z pod smjegu. Tam jô sę slizoł chiże
 5 14|    gvołtovni porvoł ję v chmurze smjegu i ju ji nje beło. Ale jô
 6 28|          za drugjim, po kolana v smjegu i zgurdżałi wod mrozu. A
 7 41|         też ducha wostavji v tim smjegu.~Tak jô z woczoma v nen
 8 41|         stojała chałupa, napoł v smjegu zapadłô. Z jednigo njevjelgjigo
 9 41| połomanigo płotu sztoperczeło ze smjegu z luką dlo dvjerkóv, chterne
10 41|          dvjerzach, jak chłop ze smjegu z wodemkłimi woczoma, ruszeł
11 41|        sepoł ze svjistanjim fale smjegu na scanë i dach chałupë,
12 41|    strachu wo Trąbę szukoł jem v smjegu jego szlachu. Beł won zavjani,
13 41|          njim dzivnim sposobem v smjegu vëpatrzec nji mogł. Ale
14 41|          i provadzi jich vkoł po smjegu. Po długjich godzenach trofjô
15 41|        sę przeżegnoł, wukląkł na smjegu i podnjosł ręce do Boga,
16 41|       moję wudbę — wodpoczivoł v smjegu. Tero też skuńczeł sę las,
17 41|     czężko zrobjiło, żem legł na smjegu wokoma zemnigo tovarzesza
18 41|         dalij ale po tim svjeżim smjegu strachoł jem sę zabłądzec,
19 41|          njego jô po skrzepjącim smjegu kjerovoł svoje krokji. Jakżeż
20 41|        mojim szlachu, vjidnim na smjegu, dalij. Prożnom ale vëzeroł
21 41|      kjej szlach mojich krokóv v smjegu zagjinął a chatë jak nje
22 41|          nje beło. Le njedalek v smjegu wuzdrzoł jem svoję karę
23 42|         starô Julka no v chacena smjegu spominęła: To lë muszisz
24 43|        jak koń, kjej sę zapodô v smjegu albo na zibji, ale sę nje
25 44|        szętoleł v samotnichace v smjegu ti nocë, kjej mój jedini