Chapter

 1 5 |   strożovałë nade drogą v las. Pomesloł jem sobje:~— A może to jistnje,
 2 5 |       żem voloł legnąc. Tak jô pomesloł sobje:~— Połovę pocerza
 3 7 |        to sę dzis nje dzeje! — pomesloł jem sobje i vezdrzoł na
 4 7 |      Jadze Golijat na konju! — pomesloł jeiu sobje. — Njechle jadze! —~
 5 9 |      jô sę nje poddoł i sobjem pomesloł:~— Dzivné to tu jednak mjejscé,
 6 11|      radë.~— Provdę movjisz! — pomesłoł jem sobje.~— A vjidzisz!
 7 12|       mogł. Tej jô so chdzeroz pomesloł:~— A kjede të mje, stari
 8 13|   svjeceł vjid!~— Moc Boskô! — pomesloł jem sobje. Cze jô może jem
 9 15|     ricerza zaklętigo zomku! — pomesloł jem sobje.~Ale kołpje stojałë
10 19|  złotem i drogjimi kamiszkami.~Pomesloł jem sobje:~—To je gvesno
11 19|        Takji są dzeje nasze! — pomesloł jem sobje, — jak mje je
12 20|        boloł!~— Vdzek tobje! — pomesloł jem. — Pocużes pjił trunkji
13 26|   njezbednjicë wod cebje chcą? pomesloł jem sobje. Alem so jesz
14 26|       Tilom të rade nje dosz!— pomesloł jem sobje.— Ale kjej mosz
15 28|       grubi murë sodze.~— Tero pomesloł jem sobje — smjeg nakreł
16 31|      jego znak z Matką Boską i pomeslol sobje:~— Żebe tak ksędza
17 32|      nje beło możno. Tak jô so pomesloł: Może jakji brzid abo chrostë
18 33|     guze szandarskji.~— Aha! — pomesloł jem sobje. — Ti wod Zobór
19 33| wostrovje i naju szukac będą — pomesloł jem sobje.~Sadlasma tero
20 36|     miskę vodë i na szczotkę i pomesloł jem sobje:~— Vëczesczëc
21 39|      jednak ludze mjeszkają! — pomesloł jem sobje i rzekł jem to
22 41|          Cos sę tero stanje! — pomesloł jem sobje, a zib mje przeszedł
23 41|       sę tam tero nje dzeje? — pomesloł jem sobje. Ale Smjerc, co
24 41|      nańsc.~— Cuż na svjece! — pomesloł jem sobje. — Co sę z tobą,
25 43|       jak v grobje.~Ledvom tak pomesloł, tak zatrzęsła sę vkoł nas