Chapter

 1 1 |      godkji njicht nje rozumjoł? Godoł won, co provda, rzitelnje
 2 1 |          nje czuł, co won vjęcij godoł, bom vzął, jak to movją,
 3 6 |         vezdrzec na njego. A won godoł:~ — Jô vjem! — Jô vjem!—~
 4 6 |  wobjecani. A som Pon Bog z njim godoł na gorze Sinaji!~To povjedzenjé
 5 7 |        słuńca, smjoł sę do mje i godoł:~— Bjej, ju czas! — Bjej,
 6 7 |          skarni zeszło i won nje godol vjęcij: Bjej ju czas! —
 7 8 |          rozvjąże mu jęzek, cobe godoł vszetkjimi godkami svjata.
 8 13|         negji ze spjevanjim, rod godoł wo vojnje. Tej Marta zatchnęła
 9 13|        beł bleżij przëstąpjoni i godoł z Golijatem.~Nji mjoł jem
10 18|           Co ten stari chlop tam godoł, że ten młin długji lata
11 18|        chdzeroz do trigjelka tak godoł:~— Rzeczë mje, Remus, co
12 19|     jakbe chto jmszi przez cebje godoł. Rozum mje sę mjeszô. Ten
13 19|       duszę zdrovo vëdobeła!~Tak godoł Trąba, zdrząci na dalekji
14 20|          a Trąba przeżegnoł sę i godoł:~— Żebe le ta doka sę chcałi
15 21|        sę gorzeł, że jego kolega godoł po łacenje jak ksądz. Tak
16 23| zachodzilë, chto to zrobjił.~Tak godoł sobje Leon i zajodoł Klerikovę
17 24|      żdoł na moję wodpovjedz, le godoł:~— Tero ju je po wodpuscë,
18 25|       jezora poleł svoję fefkę i godoł:~— Pokąd nje spjisz. Remus,
19 26|         nje vjem bom z njimi nje godoł i wob dzeń całi wodmovjoł
20 28|    vszetkjigo nje rozumjelë, com godoł, ale doznelë sę rovnak,
21 33|    podarunkji.~Przëtim chvoleł i godoł:~— Nji ma nad krolevjonkę
22 36|          tu mje będzesz głupstva godoł!~Tak ma vzęła sę i sadła,
23 37|        nje znoł mje i z panem le godoł po njemjecku. Ale pon sę
24 39|       pana Sorbskjigo sedzoł, jô godoł z rebokami. A ti mje povjadelë,
25 40|          Derda jesz przed nocą i godoł, żebesma sę z njimi zabrała