Chapter

 1 4 |       gałązë zaczęło vrzeszczec dvoje bestrich sójk. Ale jô se
 2 8 |        podzękji za to, żesta va dvoje z tatkjem mje nę brozdę
 3 9 |        wobjedze bełasma doma le dvoje z Marcijanną. Słuńce svjeceło
 4 10|       vołtorzem. Tam ksądz jich dvoje zdovoł. Ale jô so wudboł
 5 15|         chturen koże sę rozińsc dvoje krolevskjim dzecom.~Jak
 6 17|      Trąba z letką forą svojich dvoje jinstrumańtóv na plecach.
 7 19|      tim domovnjiku mjimo vjidu dvoje lamp, ale vëzdrzało vszetko
 8 19|        kołovaże.~A ten stolim z dvoje rzék,~co przëgnjetłi v grobje
 9 22|  jezorami i za lasami.~Ale tich dvoje młodich ludzi: chtopoka
10 29|    przed woczoma, że mom jednak dvoje dzeci i że to dzirżkji dzevczątko
11 34|   zdrzalasma sobje v woczë, jak dvoje ludzi, co sobje przipodkjem
12 38|   Stopni Kam,~Ga będze v gardła dvoje rzek ~Wokręt z chorągvją
13 41|         za sobą szlachują! Nich dvoje stareszkóv, spjevającich
14 41|       chterni jô wostavjił tich dvoje dzivnich i strasznich ludzi,
15 42| povjedzec: Do wożenjenjô noleżą dvoje, a jô nje chcę!~Ale koscelni
16 43|  vjązało. Zdovało mje sę, że ma dvoje le są sami na svjece, i
17 43|    pustinji vodni, jakbe nas le dvoje samich beło na svjece, patrzącë
18 43|    pitac chcała:~— Cze krom nas dvoje jesz są ludze na svjece?
19 43|      scanę wognjisté mołnje.~Ma dvoje sedzałasma cecho wokoma
20 43|      njebo łiskavjic stojałasma dvoje wopuszczonich ludzi, trzimającë
21 43|        tim molu ju po roz vtori dvoje ludzi sobje nobliższich
22 43|   wobchodzi godanjé ludzkji. Ma dvoje jezdesma z rodu stolimóv,
23 43|         jego pjersach.~I tak ma dvoje sę rozeszła pod ną vesoką
24 44|         won sę wobroceł do naju dvoje samotnje stojącich na stronje,
25 44|        drżij!~W krosnach robją. Dvoje prządk:~Postavę na a na