Chapter

 1 12|    szari popjoł leżoł na dnje duszë.~ ~
 2 22|     reno tesknjączka mje sę v duszë rozsadta za naszim pustkovjem
 3 24|      po nocë, vschodzi v moji duszë. Chcołbem bëc przë vas i
 4 24|    mój czężor ludzkji i kozoł duszë moji rozmiszlac wo wofjarze
 5 24|       zapjisała pamjęc v moji duszë novjększimi literami. Bo
 6 24|     ze svjata. Ale tak mje na duszë, jakbesma sę mjała v żëcu
 7 27|  żolącé sę i krom tego v jego duszë zorzevjé buntu procem vłodzë
 8 29|      do pańskji corkji i że v duszë moji krolevjonka ze zomkovjiska
 9 29|      v ti chvjilë przeszedł v duszë, to le som Pon Bog na njebje
10 31|   Dobri ludze! Żeli mota przë duszë kromkę chleba i mje wod
11 33|     jak pjęknô pogoda v tvoji duszë mjeszkac będą, jaż ją woddosz
12 33|  Glonka z błogjim wubetkjem v duszë patrzeła na dużé vodë i
13 33|       wodrzekła:~— Tak mje na duszë, jakbem grob wojca mojigo
14 33|     ku reszce rągac z njich v duszë.~Mijałë długji godzenë.
15 34|   chiże woblekala z nodzeją v duszë. Za chvjilę znovu pękł vëstrzoł
16 34|        choc mje beło mjiło na duszë, jak njigde v żëcu, czującimu
17 35|    mjec tvojigo potępjenjô na duszë i pudę z tobą. Porę pjesonk
18 36|  Tropji mje takji njewubetk v duszë, że so nje vjem radë, le
19 37| navetk nje not, bo je noszą v duszë, a jich żijącé pokolenjé
20 39|    noc vkoł naju. A jô czuł v duszë, że tu błądzi Smutk i Wurzas
21 42|     njic, jak ten vjid v moji duszë. Wobudzeła mje Trąbjinô,
22 43|       Jak jem ję poznoł, to v duszë moji jakbe sę dvjerze wodemknęlë,
23 44|    namjenjił i będzesz mjoł v duszë, co trzeba, tej cudovnigo
24 45|   chterni takji skrë chovją v duszë.~Jezdem wudbë, że żëcé ludzkji
25 45| łiskavjice, tak sę mje tero v duszë rozvjidnjało przë tim wopovjodanju