Chapter

 1 6 |          ni trzeji chłopocë. A mje czężko padło na sumjenjé.~— Może
 2 9 |     dzecinnich lôt.~Tej jaż mje sę czężko zrobjiło, jak na płacz.
 3 9 |       spravjedlevi wukoroł mje tak czężko, żem małovjele nje vëzbeł
 4 9 |         chłopku? ~Na to mje sę tak czężko na sercu zrobjiło, żem mesloł
 5 9 |         poprovdze chori, bobes tak czężko nje bluznjił. Choba som
 6 12|          Tede jô vjedzoł, że ji sę czężko robjiło. Kozała mje wona
 7 13|         njick, Remus, bo mje be sę czężko zrobjiło.~Jak wona tam przë
 8 15|             Ale mje na tę ji godkę czężko sę zrobjiło, jakbem stojoł
 9 17|            godkę storigo chłopa sę czężko zrobjiło, bom so przëboczeł,
10 19| Zavrzeszczoł njico, vstoł i wupodł czężko nazod na krzasło. Głova
11 19|          tą drogą. A beło mje dosc czężko, bo szło pod gorę. Zaczął
12 22|          Va timu vjinné, że mje sę czężko zrobjiło na sercu i mje
13 24|            tovarzestvje z tobą, że czężko mje sę rozińsc. Ko ma jednak
14 27|    chorovoł na sercovą chorosc tak czężko, że lada chvjilę dejadej
15 28|          na nji, tej mje sę srodze czężko zrobjiło. Alem sę strzimol,
16 29|       vjesz!..~Znovu spomnjenjé sę czężko położeło na jego pjersach,
17 31|           sadnąc na karze i dichac czężko. Trąba stanął nade mną i
18 32|      rękoma na pjersach, dichającë czężko. Kjej jem stanął i sę do
19 36|          znaczi. Ale żem zgrzeszeł czężko, grająci robaczi frantovkji
20 38|         krziknęła panna Slavjina i czężko wupadła na krzasło. Gvołtovné
21 40|            Remus, czemu mje sę tak czężko zrobjiło. Może z ti prziczinë,
22 41|           Julka i rzekła dichającô czężko:~— Jidz tero i spjesz sę
23 41|           norzędza, tej mje sę tak czężko zrobjiło, żem legł na smjegu
24 42|           Choc to mu przëszło dosc czężko, bo jedną nogę mjoł v kolanach
25 42|        sana, vlecoł do jizbë. A jô czężko wusodł na zedlu i sę pitoł