Chapter

 1 6 |        mjała pod vjetrznjokami, chterno zdrzało na sod. A jô sobje
 2 6 |        Pocuż won zgrizł jabłko, chterno jimu Jeva podała? Przez
 3 13|      beło markotno wo zgrzebję, chterno zdechnąc muszało bez matkji.
 4 18|         mje wono no straszedło, chterno mje pokozała krolevjonka
 5 20| rebjitvę na Gołińskjim jezerze, chterno stari ludze nazevelë Lelekovnjicą.
 6 21|     przëboczeł no pudło z voza, chterno mje małovjele nje zabjiło.~—
 7 22|     wusadła dużô vjes Svjonovo, chterno v svojim koscele chovje
 8 22|       Njedalek leżi Mjirachovo, chterno za czasóv krziżackjich vëjęło
 9 24|       zrobjił v morzu ludzkjim, chterno szeroką falą bjeżec zaczęło
10 31|   ludztvem ve vsach i mjastach, chterno sę tam rojiło chcevé, bjedné
11 32|   jakjigos wodvjecznigo drzeva, chterno muszało nad nami rosc v
12 32|    vëdovołbjołą wosobą: Drzevo, chterno sę żevjiło z korzenji v
13 33|      rebokami i z naszim Trąbą, chterno dziso reno z muziką przebjeżało
14 34|        bestrim ptactvem vodnim, chterno sę zlecało v te knjeje na
15 34|      tego dzirżkjigo dzevczęca, chterno po vodach i lasacli wumje
16 35|      grac pod woknem dzevczęca, chterno sę dziso nazevô Trąbjiną.
17 36|        mjeszkają bliżij słuńca, chterno jim skorę na czorno vędzi.
18 39|        no vjelgji vojsko cenji, chterno mje na woczë przëszło v
19 39|     przë dalekjim granju morzô, chterno nekało svoje dunë v ląd
20 41|      sadła vkoł cepła z wognja, chterno chopało z kominka: Trąba
21 41|         krzevjic jak wu dzecka, chterno płakac chce. Nagle zervała
22 42|        vëmavjac mje zgorszenjé, chterno jô seję po vsë. Som jegomosc
23 43|          ale naleze won mjescé, chterno mu słuchô.~I jô czuł v ti
24 43|        grzemot strząsł vjodrem, chterno jak wołov kładło sę na pjersë.
25 43|       szerokji vrota na jezoro, chterno ju nje vëzdrzało zburzoné