Chapter

 1 1 |        mu sę dzivno stało. Bo na woko be sę beło zdovało, że Remus
 2 2 |          wu nas i cepło. Ludzkji woko v każdi może zazdrzec nort,
 3 2 |          nje zaprovadzą. Samo le woko Boskji tam vezdrzi.~— A
 4 3 |      lasem. — Jednigo dnja mje v woko vpadła jarzębjina po ti
 5 9 |     czebkóv anji vjetev drzevjąt woko moje nje rozeznovało, tej
 6 13|         wokno wostało cemné, jak woko wumarłigo człovjeka.~Tak
 7 13| przechodząci vezdrzoł v to slepé woko chatë pod vjetrznjokami,
 8 14|          gadac będze i przëmknji woko na jego vezdrzenjé. Bo kjej
 9 15|        zomkovjiska, jażem stojoł woko v woko timu, chternigom
10 15| zomkovjiska, jażem stojoł woko v woko timu, chternigom vjidzoł
11 19|        jedni scanje vpadła mje v woko tarcza dużô trzëkańczastô
12 19|          na jezorze, ~nad polami woko Bożé, ~błogosłavjąc worni
13 22|          smjerc, złi, że ludzkji woko zazerô do jego państva.
14 22|        za njimi, jak daleko moje woko dozdrzało, bjeżałë bladi
15 23|        mjelë v gromadze le jedno woko. Jedno mjała ta njeszczestlevô
16 24|     takjimi knjejami, chdze żevé woko naju nje woboczi.~Mje sę
17 26|        jabłonkii, valczeł z tobą woko v woko im zvaleł cebje jak
18 26| jabłonkii, valczeł z tobą woko v woko im zvaleł cebje jak njeżevigo
19 31|         njevjidzącë człovjeka na woko, to v tim vipodku moglë
20 31|         polu, na chternim prożno woko przeczetac chce dovni nadpjise.
21 32|     przeszukivac jomę, jaż mję v woko vpadła małô drevjannô scana
22 34| nabożeństvo słonuszko złoté, jak woko Pana Boga z pocechą:~— Pożdejtale
23 44|       rządzeł sercami ludzi, jak woko słuńca słonjecznim kvjatem.~
24 44|          ludzkjich dnji, ~A jich woko k sobje zgli. ~A jich zvada