Chapter

 1 6 |      pjerszi stronje sedzoł Bog Wojc na tędze, a na zemji Jadom
 2 6 |     brodem przë zomkovjisku. Ji wojc mjoł ji rzeczoné, że tądka
 3 8 |  sparzëc klonovich lestóv, a ji wojc nakłodł mje jich na ranę,
 4 12|     dobrimi woczoma do mje, jak wojc i matka. Pon mje pogłoskoł
 5 13|     zaprovadzeł mój njeboszczik wojc, przeżegnoł i vroceł sę
 6 13| vëtępjic. Timi strzelbami gbur, wojc naszigo pana, wuzbrojił
 7 14|     młodim, pesznim chłopokjem. Wojc jego njeboszczik, stari
 8 16|        Tec kjejbe tvój nje tile wojc ale dżadulk żeł, mjołbem
 9 19|      licami statecznimi jak Bog Wojc ve vołtorzu, pełen poczesnoscë.
10 23|       ale sę nje dowuczeł, kjej wojc jego poszedł na drugji svjat.
11 29|          Spji sen je v spokoju! Wojc tvój za tobą jidze! Ale
12 29|        nje wobrachovelë, że jô, wojc, kożdą razą przińdę do wumjerającigo
13 30|        list wod Martë z Pustk: ~wojc wumarł. Tero jô, Remus,
14 31|    vjece, matko, że njeboszczik wojc doł nasz znak rodovi chłopcu,
15 31|        Żebe tak mój njeboszczik wojc jesz żeł, to be won vas,
16 31|    czetoł takji pitanjé:~— Żeli wojc njeboszczik cë povjedzoł
17 32|        krijovkji, v chterni mój wojc przeżeł lata poza tovarzestvem
18 32|      grobje, njeszczestlevi mój wojc zakopoł sę żivcem na tak
19 32|    dobrze vom z woczu patrzi. A wojc mój njeboszczik muszoł mjec
20 33|        zochętę, jak to i czasem wojc dzecom daje. A kjejbe Trąba
21 36|        vjele takjich, chternich wojc vëgnoł, bo nji moglë sę
22 43|     przë nji. Tej rzekła:~— Mój wojc njeboszczik przed smjercą
23 43|      Tam na policzce przë łożku wojc njeboszczik przechovivoł
24 43|   krolevjonkji na pamjątkę, jak wojc v lińcuchach njevoli pruskji