Chapter

 1 1 |     reszce ze szkół na vjedno sę vroceł do kochanich Kaszub, pjerszé
 2 1 |          Tu njeboszczik, kjej ju vroceł sę z vandróv i kjej mu chorosc
 3 12|       mną sę przëvjitelë, jakbem vroceł do dom z dalekjigo kraju.
 4 13|   njeboszczik wojc, przeżegnoł i vroceł sę na pustkovjé, bo chłopë
 5 14|   mjeszkoł Straszk, pokąd jô nje vroceł i go nje vënekoł. Boczë:
 6 14|   stanovjiła nje będze. Dlotegom vrocel do wojczeznë, be tu wumrzec.~
 7 14|         ale v nen rok njewubetku vroceł won ze szkół i chodzeł po
 8 14|          ma Kaszubji. — Won tero vroceł po długjich latach do dom,
 9 14|         k'temu, a tero, kjej jem vroceł, lampka mojigo żëcô gasnje.
10 14|        za duszę wumarłigo, jô sę vroceł, wuchveceł rękę wumarłigo,
11 20|         szukac vodë. Kjej jem sę vroceł z vodą z mołigo błotka dobetą,
12 23| Zanjosłszë kuferk pannë, Leon sę vroceł, a KIerik ze złoscą tak
13 24|    wupjilovelë i tede bem ju nje vroceł do mojigo podzemnigo pałacu
14 26|          za mołą chvjilkę won sę vroceł v gromadze z jesz jednim
15 27|          możno.~ Po kjile latach vroceł sę na wojczesté pustkovjé
16 31|     jakbem z noczęższi robotë sę vroceł. A poprovdze jô jednak le
17 33|          chvjilkę won sę do naju vroceł i tak povjedzoł:~— Vëmoczeł
18 34|      Remus, dzeje? —~Pocuż jô sę vroceł na Zoborë? Znadz v gvjozdach
19 35|     svjat. Z Trąbą, kjej uwon sę vroceł ze Zobór, mjoł jem rozmovę
20 38|     vjeczorem nopjervji Trąba sę vroceł. Lecało wod njego gorzołką,
21 38|        Cużbe to beło, kjejbem sę vroceł do cebje z gębą, zamjast
22 40|             Żeli tak, to ringraf vroceł na pjerse vłoscicela, a
23 41|        szczescô. Ale kjedem tero vroceł zdrovi, krosni te wobraze
24 42|        na kosnjikóv, kjej jem sę vroceł do Lipna. Zakarovoł jem