Chapter

 1 8 |   Gaba wodrzekl:~— Njech Bog vama woboma zapłaci długjim żëcim.
 2 17|    pitoł Trąba.~—Pojtale, to vama vszetko wopovjem. Jô stari
 3 21|     Neumana, a na kompanjiji vama będą z glodu flakji grałë.~—
 4 21|      i muzikańcë! Jutro reno vama jisc na wodpust. Zdrzëtale,
 5 29|       tej pudę z vami, chdze vama sę vjidzi. Tec jesta ludze.~—
 6 32|      do moji bjałkji, bo cuż vama tu po mje? ~Ale jô povjedzoł:~—
 7 33| jisceło sę dzevczę barzo, że vama tu nje dostanje jodła. Ale
 8 33|    kładła na sumjenju, żebem vama żevnotę zanjosł, bo sę srodze
 9 34|     goscenę i wopjekę dłużni vama jezdem. Njech njichto z
10 34|  chdze kula padnje. A kjejbe vama sę dostało, woszczędzełbe
11 34| pochadejta do robotë. Povjem vama po vjeczerzi takji żort,
12 34|      do dom wodvjezc. Ale jô vama povjem, państvo, se jô sę
13 36|     będzeta wuchodzoni i not vama wodpoczinku z tak długji
14 36|  wumijta. Za drobkę czasu jô vama przënjesę co do jedzenjô.~
15 36|   jizbje! Wodemknjijta! Njic vama sę nje stanje!~— Ha! Czortë! —
16 36|     pjekjelni sąd nas cignąc vama sę zachcało. A może na żogovkji
17 36| Muszałasta mu co zrobjic, że vama grozi.~Tak Trąba mu vszetko
18 37|      Czuł jem, że moji ludze vama psotę robjilë. Vszetkjimu
19 37|      povjedzoł tak:~— Dzivno vama będze, żc jô, pon tile vsi
20 37|   robjita wob vjeczor, co sę vama vjidzi. Jutro jô po vaju
21 41| zrobję wogjiń na kominku, bo vama będze zemno.~Trąba, chturen
22 42|    Pon Bog daje za darmo, to vama brac, ale vëdac le za zopłatą.
23 42|      co tam stoją, bo jô mom vama njico do povjedzenjô.~Za
24 45| pustkovju. Nje povjadałam jô vama tile razi, jak won, małi