Chapter

 1 1 |        przed Gvjizdem i Gvjozdką.~Straszno jim, ale ceszą sę v ten
 2 1 |        wodrzecze, tej won sę może straszno rozgorzëc.~Ale jednigo razu
 3 2 |          dużi.~Marcijannje gvesno straszno beło sedzec sami, bo przëszla
 4 5 |     przëstąpjił, bo gorz zmjenjił straszno jego vezdrzenjé. Beło mje,
 5 6 |           brodem nje pudę, bo mje straszno.~Wodnąd jô muszoł z nją
 6 9 |         zomkovjiszcza. Mje tu tak straszno! Poj do dom!~A kjej jô sę
 7 14|           Remus, przë mje, bo mje straszno!~Tak jô wostoł, a wona,
 8 15|          vjidzałam, choc mje beło straszno.~Jô na to njick nje wodrzekł.
 9 17|          nocą przez las a beło mu straszno. Tak vsadzeł czopkę na kjij
10 17|   povjesëc.~Skora na mje cerpła i straszno mję sę zrobjiło na takji
11 18|       pjiłë. Ve młinje bełobe mje straszno. Bo tam stoji tile rur i
12 18|        zaredzevjałimi zęboma, jaż straszno patrzëc.~Ale nje żdoł Trąba,
13 18|         jem wodvożnigo ducha — je straszno. Nje zamknę woka, chocbe
14 18|         ti latarnji njijak nje je straszno. Ale beła to noc! Nje vjem,
15 20|      vjidzoł.~ Trąbje sę zrobjiło straszno. Wuchvaceł mje za rękov
16 21|        njiczego vjęcij nje bojoł, straszno sę robji, kjej go vjidzę.
17 22| zomkovjisku i sę przeżegnô, bo mu straszno. A lesni, chturen z nabjitą
18 22|    kalvariją!~Skrë mje przeszlë i straszno mje sę zrobjiło strzod tego
19 32|          njego wobroceł, rzekło:~—Straszno mje! — Cuż to tam za bjołô
20 33|           stolimóv i mje sę robji straszno. Krom tego boczta, że jô
21 41|         drogji z Bogjem:~— Remus! Straszno mje sę zrobjiło! A nąże
22 41|         të vjidzisz. Pojma, bo to straszno błądzec v ti smjegovi pusti,
23 41|     przigód, nje żeł!...~Jakoż to straszno noc!~A kjej jem sę vëpłakoł
24 43|         ricerzu, i zapolë, bo mje straszno. Znadz mjiłosc mje zmjenjiła