Chapter

 1 4 |          do svoji dusze: ~— Jutro pudzesz zos!~ ~
 2 9 |       njedzelę prosto wod kozanjô pudzesz na zomkovjisko. Może wona
 3 9 |        sobje wudboł:~— V njedzelę pudzesz żdac na nję! — Po tim postanovjenju
 4 12|       Kjej chcece, to pudę!~— Nje pudzesz, chocbem cę mjoł wurzeszac
 5 12|          jinszi robjił robotë, le pudzesz ze mną!~—Njech tak będze! —
 6 13|         na smętorz v Lipnje ? Cze pudzesz v svjat, tam za jezorami
 7 14|            Jô pudę do grobu, a të pudzesz mjedze ludzi i procovoł
 8 14|           po njich jeszcze stoji. Pudzesz tam jaż przed vołtorz vjelgji
 9 14|            Będę skrą Ormuzdovą!~— Pudzesz tede — rzekł won — wodvjedzisz
10 21|           Trąbo, svojim zveczajem pudzesz do muzikańtóv, bo cebje
11 23| przenjesesz naju kobjołkji, a tej pudzesz do nji, njech cë dô jesc.~
12 23|        Ale prożnô jego robota. Të pudzesz ze mną, jak vszescë wusną,
13 25|       Povjem cë tero tvoję drogę. Pudzesz przez ten las na połnjé.
14 29|       cemni długji gonk, chternim pudzesz z pochiloną głovą, tak v
15 29|         ti sodze nje vińdzesz, le pudzesz tam, chdze szedł przed tobą
16 33|     gvesno nje vëbędzesz doma, le pudzesz nazod grivac po svjece.
17 35|        sebje i drugjich muziką.~— Pudzesz ten roz som — rzekł jem. —
18 35|        Lipnje dobjegoł mje zev:~— Pudzesz tede i wodvjedzisz wostatné
19 35|     vjater. Tak jô so wuvożoł, że pudzesz v stronę Żarnovskjigo klosztoru
20 37|     granjic movë kaszubskji?~Żeli pudzesz na zochod słuńca ku Łebje,
21 38|         krziknął Trąba. — Jak nje pudzesz ze mną, Remus, to jidę som,
22 41|     Nabędą na cebje pravo, ale të pudzesz svoją drogą... Dalij nje
23 42|     smjechem:~— Bjedni Rzemiszku! Pudzesz të też podzękovac gromadze,
24 43|        povjedzoł jem sobje tak:~— Pudzesz na Glonk do krijovkji njeboszczika