Chapter

 1 3 |            jô gvizdnął na Gnjotę i nekoł. Ale to bjicé mje nje bolaio,
 2 4 |      Słuchoł jem, jak na kozanju i nekoł, jak mje dobré kobjecesko
 3 4 |            zavjitrza vzął jem sę i nekoł ku studnji, pokąd mje Marcijanna
 4 4 | zomkovjiska. ~Kjej jem pod vjeczor nekol do dom, rzekł jem do svoji
 5 7 |         pełno na całim posodłovju. Nekoł won po woborze, zazeroł
 6 7 |          voz przëkreti szarą budą. Nekoł won vedle mje, jak wukozka
 7 7 |           jego konja. Srogji grzem nekoł z drogji v las, rëczącë:~—
 8 7 |          jego spłoszoni bokjem mje nekoł drogą v las.~Tak jô podnjosł
 9 8 |           Ale vjater nasze vołanjé nekoł vstron. Vjidzałasma leno,
10 10|            gburskji sposob. Ale jô nekoł na złomanjé karku, bom sę
11 15|          za njim, pochvoleł Boga i nekoł do moji leże. Nje vjem dloczego,
12 20|        cepłą duszę i z nją kominem nekoł do pjekla. A zrobjił lecącë
13 27|        kjej żes z pustkovjô najigo nekoł v svjat. Ale na mój głupi
14 34|        vzął nogji za pas i pjechti nekoł dotąd. Bom sę bojoł, żebe
15 34|     woddzękovoł sę ze żevą duszą i nekoł do dom — do Lipna. Drugji
16 35|       nodalij, jak nodalij będzesz nekoł, Remus!— tak rzekł jem do
17 39|       krąceł je v dzivni sztołtë i nekoł tam, zkąd Łeba szła. Wujodanjé
18 39|    strzeleło mje do głovë. Ale won nekoł, jakbe za njim gonjilë,
19 39|       plece a nozdrza ku gvjozdom, nekoł jak szoloni gorą straszni
20 39|          ale tam, chdze nen zvjerz nekoł, tam anji voda pod njirn
21 39|       zimko będze nańsc, bo vjater nekoł zev Trąbovigo granjô v pustą
22 41|          małi zeloni szibë wokna i nekoł bjołi sztołtë mjimo szib,
23 42|        tego dva raze povjedzec, le nekoł stopjenje v doł, le za njim
24 43|          głębokjimi skjibami vodë, nekoł reczącé dunë na kraj. Wostrov