Chapter

 1 1 |      wuzdrzoł jak wukozkę jaką na Długjim Mosce v Gduńsku. Stojoł
 2 8 |           Bog vama woboma zapłaci długjim żëcim. Jô czuł vaju trąbjenjé,
 3 15|        Przë tim jô wuzdrzoł, że v długjim ji varkoczu czervjenjiła
 4 16|            położeł polc na svojim długjim nosu, vëtrzeszczeł na mje
 5 18|          ceszô. V jednim kuńcu po długjim patrzenju dozdrzec sę dała
 6 18|          Trąbovim, samim le mojim długjim vampsem wobleczoni, bo drugji
 7 19|           z pokolenjô pokolenjé, ~długjim rzędem v grobach leżi, ~
 8 19|    dvorskjich. Vesoko nad njim na długjim drągu łiszczala sę kosa.
 9 20|         co dobrigo.~Trąba v mojim długjim vampsu sę zervoł zaru, ale
10 20|    drzemjącą zemję i na dichającé długjim dechem vodë. Czuł jem na
11 21|           ruchnach dużi i mocni z długjim nosem, pokuńc chternigo
12 26|          Jak tede nen szandara po długjim na mje vzeranju pitoł sę:
13 27|       kożdi sobje rovni jak koł v długjim płoce, chternigo kuńca njc
14 28|          na dravoka z moji cele i długjim domovnjikjem zabjeglë jaż
15 29| dozeroczem, chturen mje provadzeł długjim domovnjikjem jaż do wostatnich
16 33|         słuńcu stojącô v czołnje, długjim vjosłem rozgornjała vodę,
17 33|        chmura sztołtu postaceji v długjim bjołim zgle z koseskjem
18 35|    przekarovoł przez Zeloną Bromę Długjim Renkjem jaż do Vesokji Bromë.
19 36|           muzikańce, to po tvojim długjim tovarzeszu na sto mil poznołbem
20 37|          nje przeżije. Ale ti, co długjim rzędem — ricerze i damë — 
21 38|          le z boku tirzeło vojsko długjim rzędem na vesokjich konjach
22 40|         kaplic vesokô postacejô v długjim kolnjerzu i ze spiczastim
23 41|           ve vesokjim kapeluszu i długjim kolnjerzu.~— Malorz ze Sorbska! —
24 44|         nigo malarza ze Sorbska v długjim kołnjerzu i vesokjim kłobuku.