Chapter

 1 2 |   wużiczeł Pon Bog litoscevi!~Spac mje delë v stanji wu konji.
 2 3 |    wucha namavjało, żebe legł spac pod mjedzą, kjej jego Anjoł
 3 4 |    głovę mąceła. Bjejta lepji spac. Bo co va wułovjita, lo
 4 8 |       i rzekła:~—Tero ju czas spac!~Ale mje sę njijak nje chcało
 5 9 |    bom nje chcoł. Tak mu delë spac v chlevje kole króv.~Mjinąl
 6 9 |   zaszedł jem do stanji njibe spac. Ale jô tam le zazdrzoł
 7 9 |      moji leże — bo i tak mje spac nje dało — i szedł jem po
 8 10|     zaklętô krolevjonka! Jidz spac, Remusu, bo i tak wumrzec
 9 11|       na bok przevroceł, żebe spac. Ale tej to vlazło jak kot
10 13|    nje, to pudę bez vjeczerzi spac! — Bo i tak jedzenjé mje
11 17|      tuńce. Ju beł dovno czas spac, kjej szpektor zrobjił zabavje
12 18|      wustavjic. Vjedno dobrze spac za szańcą. Tvoje szkaplerze,
13 19|    vjesoło! Słuńce szło sobje spac. Zapolima ve dvorze svjece
14 25|       a navetk zajk nje lubji spac pod krzem, kjej mu na nos
15 25| pozdno postąpjiła, ale mje sę spac nje chcało a vaspanovji
16 25|     movjił:~— Żeli cë sę chce spac, Remus, tej spji i nje zvożej
17 25|      norciku v njebje położeł spac.~— A cuż cë sę stało? —
18 25|  Klarnetę, tej mu sę zachcało spac. Tero Stach zaczął płakac,
19 31| pitającé woczë pannë nje dalë spac. Tak jem vstoł i patrzeł
20 33|  bracô, zmovma pocerz i pojma spac! Ale Trąba dodoł cecho:~—
21 34|      sę na volą Boską i pojma spac, bo dzeń je do robotë a
22 36| zbjerô żogovkji, na chternich spac muszą ti, co wobmovę robjilë
23 38|      i gębë. Ale mje to długo spac nje dało, a kjejjem wusnął,