Chapter

 1 4 |         tero jô ju czuł z njedaleka granjé vodë. To gvesno rzeka lasem
 2 8 |           Co spjevô rog? —~Jak jego granjé, wopuscivszë rog, wucekło
 3 9 |              Toteż daleko czuc beło granjé rzekji, chterna jesz mjała
 4 9 |            i mechu. Ale czuł jem le granjé rzekji v dole i notę vjatru
 5 10|           worganë, ale jô czuł jich granjé jak za chmurą. Alem woczu
 6 14|        Słovo moje cuzim ludzom, jak granjé vjatru v suchich vjetvjach.
 7 15|            spjev, czuł jem z daleka granjé rzekji. A kjej moje vezdrzenjé
 8 15|           kjej jem ju czuł z blizka granjé rzekji, tej jem sę bezmała
 9 15|           rzece a jô wuczul za sobą granjé skrzideł kołpjich. Z gorë
10 18|           czuł v jego roboce dzivné granjé i vjelgą pjesnją proce.
11 20|           jezora szło ku mje letkji granjé vodë, jak żużanjé matkji
12 24|          Mjechucenje za jego pjękné granjé.~Tak jô szedł z njim im
13 25|             sę z njimi vdoł v kartë granjé. Le na dregji dzeń jô sę
14 27|            czasu tak mocno, że moje granjé naksztołt trąbë jerichońskji
15 28|            kolą!  ~Jak sę skuńczeło granjé, tej jô vjedzoł, że Trąba
16 28|            murë dac vjédze, że jego granjé czuję i że sę njimu ceszę.~
17 33|          kole podwobjadu wuczułasma granjé. Zaro mje ruszeło: A może
18 34|            takô, że czuc beło ceché granjé zvonka wod czołennigo vołtorza.~
19 34|       vëkozac, jak le vjeprzinem na granjé po vsach i mjastach. Bo
20 39|      naszich wuszu coroz mocnjejszé granjé morzô. V słabim vjidze gvjôzd
21 41|      kurzatvę i szor vjatru dalekji granjé zvonkóv przë sanjach. Słuchała
22 41| vëprostovała i słuchała z wuvogą.~A granjé zvonkóv coroz krocij nachodzeło.~—
23 45|        dorosłim moje słovo beło jak granjé vjatru v suchich vjetvjach