Chapter

 1 3 |        pełnô tajemnjice.~Długji dnje i tidzenje wob latko jô
 2 12|       czestô jak szkło, a na ji dnje bjeleł sę pjosk. Vëdovało
 3 12|           szari popjoł leżoł na dnje duszë.~ ~
 4 15|     chcoł, jako bjałka tvoja na dnje dobri i na bjedę. Tero vjesz! —~
 5 19|      ceń,~to v głębokjim tvojim dnje~jak sen czężkji wutonje.~
 6 20|       głovje tak: Jidą krziżovi dnje. Tej z całich Kaszub zbjerają
 7 21| brzemjeje z vojska tego ludu ve dnje do modrigo njeba a kolebje
 8 23|    pustkji, chdze nom godzenë i dnje bjegłë v procë i wodpoczinku
 9 27|    pruskji wobsądzeł. ~ ~Mijałë dnje, kożdi sobje rovni jak koł
10 31|  pjerszi roz v żëcu, że zgnjiłi dnje vjęcij człovjeka wumęczą,
11 31|    matkji i starszi, a v roboci dnje vjeczorami wo wocemku klęczałë
12 31|    duszą, v chterni, jak kam na dnje, leżała moja sprava. Njick
13 33|       naszi ludze. Plinęlë tede dnje całi i tidzenje chdzesma
14 33|       tim wostrovje za svjatem. Dnje płinęłë, jak szkląci pocorkji
15 33|         i Ducha. —~Znovu minęłë dnje a novjinë ze svjata szłë
16 34|        jak wod łunë, co v zemni dnje z kominka cepłem chopje.
17 35|        Gduńska do Wolivë. Tam v dnje targovi ju naszich pełno.
18 42|     jezora i przëboczełë mje sę dnje ze Sorbska, chdzem sę dovjedzol
19 43|     voda ze zdroju.~Cze to bełë dnje, cze też tidzenje długji,
20 43|   wukozkji, drzemjącé przode na dnje jezora, a tero zbudzoné
21 43|     krevavi, jak rzoze słuńca v dnje vjelgjigo mrozu. V tim mocnô
22 44|   podług ludzkji godkji spji na dnje njepojętô tajemnjica. Jak
23 45|                    XLV~Wostatni dnje Remusa. ~Grob sę zamknął