Chapter
1 5 | chromo, moje bedło do dom. Na woborze stojoł gbur i wobzeroł kose,
2 7 | na przededvjerzé. A i na woborze sę cecho zrobjiło, jak v
3 7 | posodłovju. Nekoł won po woborze, zazeroł v chlevë, do sadu,
4 7 | vjidzoł konja Golijatovigo na woborze. — To won gvesno vjechrzem
5 8 | i szła do pustkovjô. Na woborze rzekł Mjichoł:~—Gbur be
6 9 | Straszk, co v złim dnju po woborze gonjił, —Golijat, com na
7 10| njedzela. Pełno beło na woborze słuńca. Bedło sę kleszczeło
8 12| łożka i nocą vanożeł po woborze. Tej zavjitro mje wołov
9 12| vëburkł i jął gospodarzëc po woborze... (tu wonji z Martą na
10 13| gorze! Vszescë stojelë na woborze, ale z daleka wod ni wukozkji
11 14| Straszk vëlecoł gospodarzëc po woborze. Długji jego bjegas słabo
12 19| stojoł pravje z moją karą na woborze a vkoł mje kjile ludzi i
13 19| zbojcę! ~Zrobjiło sę cecho na woborze. Ale Czernjik sę vëchileł
14 20| wodezvało szczekanjé psa na woborze. Tej mje przëszlo do głovë,
15 22| jinszi pjes na gburskji woborze. Chto tądkę nocą z Bącza,
16 28| cze bem mu nje chcoł na woborze drevka rąbjic. Jô rod przëstoł
17 29| kozelë mje codzeń chadzac po woborze. Ale to sę na njick nje
18 30| natrząsł, tej zaczął po woborze tańcovac i spjevac:~— Koza
19 31| wodgrivało sę głosné echo. Na woborze, kjedesma naszła, vësepelë
20 33| daleka: to szczekanjé psa na woborze, to pjanjé kurona, to krzik
21 33| na vjeczor kaczka beła na woborze. Cuż be to beło, kjejbe
22 44| i poji v njich gąskji na woborze. Bo ten rod, chturen ne
|