Chapter

 1 5 |  chromo, moje bedło do dom. Na woborze stojoł gbur i wobzeroł kose,
 2 7 |       na przededvjerzé. A i na woborze sę cecho zrobjiło, jak v
 3 7 |       posodłovju. Nekoł won po woborze, zazeroł v chlevë, do sadu,
 4 7 |  vjidzoł konja Golijatovigo na woborze. — To won gvesno vjechrzem
 5 8 |        i szła do pustkovjô. Na woborze rzekł Mjichoł:~—Gbur be
 6 9 |     Straszk, co v złim dnju po woborze gonjił, —Golijat, com na
 7 10|        njedzela. Pełno beło na woborze słuńca. Bedło sę kleszczeło
 8 12|        łożka i nocą vanożeł po woborze. Tej zavjitro mje wołov
 9 12|   vëburkł i jął gospodarzëc po woborze... (tu wonji z Martą na
10 13|      gorze! Vszescë stojelë na woborze, ale z daleka wod ni wukozkji
11 14| Straszk vëlecoł gospodarzëc po woborze. Długji jego bjegas słabo
12 19|   stojoł pravje z moją karą na woborze a vkoł mje kjile ludzi i
13 19|  zbojcę! ~Zrobjiło sę cecho na woborze. Ale Czernjik sę vëchileł
14 20|    wodezvało szczekanjé psa na woborze. Tej mje przëszlo do głovë,
15 22|        jinszi pjes na gburskji woborze. Chto tądkę nocą z Bącza,
16 28|        cze bem mu nje chcoł na woborze drevka rąbjic. Jô rod przëstoł
17 29|   kozelë mje codzeń chadzac po woborze. Ale to sę na njick nje
18 30|        natrząsł, tej zaczął po woborze tańcovac i spjevac:~— Koza
19 31|  wodgrivało sę głosné echo. Na woborze, kjedesma naszła, vësepelë
20 33|   daleka: to szczekanjé psa na woborze, to pjanjé kurona, to krzik
21 33|      na vjeczor kaczka beła na woborze. Cuż be to beło, kjejbe
22 44|       i poji v njich gąskji na woborze. Bo ten rod, chturen ne