Chapter

 1 1 |            njewuczałi człovjek mogł vjedzec wo bjołim Ormuzdze i czornim
 2 2 |        takjigo Straszka.~Jô rod beł vjedzec njico vjęcij wo tim Straszku.
 3 6 | smjertelnich ludzi nji mjoł wo njim vjedzec.~Za brodem vedle zomku szedł
 4 9 |       przińdze njigde!~— Jak możesz vjedzec, Marto?~— Vjem vszetko,
 5 10|           nje vezdrzała. Jakżeż też vjedzec mjała, że tu bjedni Remus
 6 13|           Ale co będze, tego nji ma vjedzec. Komu namjenjoné, tego nje
 7 14|            zkąd won to vszetko mogł vjedzec.~— Sadnji! — rzekł won do
 8 15|        rozumjec nje będą i nje będą vjedzec, jakji të jes dobri i procovjiti,
 9 22|         molu naszigo potkanjô dziso vjedzec nji ma. Zëcé to jak norcik
10 25|             na mje zavzęti. Muszisz vjedzec, że to wod dvadzesce lôt
11 26|            Novjększi mój kłopot beł vjedzec, co sę stało z moją karą
12 31|            Mjono moje lepji vom nje vjedzec, cobesta sę czasem nje chcącë
13 33|          rebokami vodą do Vjela. Bo vjedzec vom trzeba, że wonji zakozelë
14 33|       vjechrzu mokri. Brr! Żebe tak vjedzec, chdze njeboszczik krol
15 34|     żdelësma vszescë na Trąbę, żebe vjedzec, cze też ksądz szczestlevje
16 35|           No, tej jô njechcę vjęcij vjedzec. A rzekę cë co jinszigo:
17 36|     trzoskovelë njepotemu.~— Nji ma vjedzec, cobem v tim razu robjił —
18 39|           bełbem po vczoraszim mjoł vjedzec, że lepji z njim nji mjec
19 41|            godzenë naszigo potkanjô vjedzec nji ma. Tero sprovadzełam
20 42|        pochovac?~—  Jakże jô to mom vjedzec, kjej jô detka pod duszą
21 42|       zapitac. Tec nji może jinaczi vjedzec, czebe mu nje delë, czego
22 45|            na mje i rzekł:~— Chcece vjedzec, jaksę skuńczeła valka Remusovô