Chapter

 1 5 |     chterne bełë ji bracoma, i spjevoł jem takji słova:~— Przëpłińtaż
 2 8 |    skuszonego...~Pokąd Mjichoł spjevoł, z głovë mje nje vechodzeł
 3 8 |      Stari Mjichoł jesz vjedno spjevoł svoje pjesnje. A v Advańce,
 4 8 |        z njim, bo ten jego rog spjevoł mje długji pjesnje, a jô
 5 8 |        Mjichoł nad svoją ksęgą spjevoł pjesnją Advańtovą:~Po wupadku
 6 13|   wokna svjecei, a przë vjidze spjevoł Mjichoł. Wob dzeń stękało
 7 15|       svoje pjesnje vjeczorami spjevoł, vëdovała mje sę jak raj,
 8 19|                  XIX~Jak Remus spjevoł na pjekjelnim litkupje. ~ ~
 9 19|       będzesz groł a won będze spjevoł.~— Panje! — wodrzekł Trąba. —
10 19|        movję, że won jesz dzis spjevoł będze. Tero le grej!~I Trąba
11 19|     Vjeczni Nocë majestat!~Tak spjevoł Czernjik. Jô tero vjedzoł,
12 19|        Nje vjedzoł jô że Remus spjevol będze?~— Ha, ha, ha! smjoł
13 19|        v cebje vjachało? Zrazu spjevoł jes godką Remusovą, ale
14 21|   płaczlevje pjiszczoł. ATrąba spjevoł:~Spadło pudło z vesokoscë —
15 22|       njosł Mękę Pańską. A lud spjevoł. Tej Matkji Boskji postacejô
16 22|        pogan i Turkóv. — A lud spjevoł:~— Niechze radzi o czeladzi
17 22|      naszi potomcë! Ale las ju spjevoł całi, jakbe kożdi wuzimk
18 35|         Szum dun morskjich mje spjevoł:~— Dalij, Remus, dalij!~
19 40|      tim koscele verazno chtos spjevoł! Tak mje to ruszeło, żem
20 41|     won groł na skrzepjicach i spjevoł:~— A vczora z vjeczora~Z
21 44| gromadzeł sę vkoł njego, a won spjevoł:~Nąże v tuńc! Nąże v tuńc!  ~
22 44|       stronje, Julkji i mje, i spjevoł do notë svojich groczi:~—