Chapter

 1 1 | jizdebnô straszeła:~— Pożdejle, przińdze Remus i veznje cę v mjech!~
 2 8 |         Trzë Krole vdovc po nję przińdze. Nje za stari, nje za mlodi,
 3 9 |         jak rozgami. Ale boczë, przińdze czas, że jak jô v lestach
 4 9 |       vjarë:~— Dzis wona ju nje przińdze!~I tej szedł jem v doł.~
 5 9 |        za vlose, czekającë, jaż przińdze moja krolevjonka.~Jak jô
 6 9 |      gorą vjelgjim głosem:~—Nje przińdze njigde!~Na to mje sę tak
 7 9 |    Nadarmo żdajesz, bo wona nje przińdze njigde!~— Jak możesz vjedzec,
 8 11|     może:~Mam obrońcę Boga,~Nje przińdze na mje żadna straszna trvoga... ~
 9 11|        vedle vjele dvjerzi, jaż przińdze do takjich, chdze duch mu
10 12|         Sadnji Remus! Tatk vnet przińdze.~Tak jô sodł, bo nogji mje
11 14|    jedną skrą Ormuzdovą vjęcij. Przindze czas, że jich będze tile,
12 19|        vse i mjasta.~— To njech przińdze też, bo të będzesz groł
13 20|        na Glonk. To też jak nom przińdze jakji brzeg na woczë, skrącema
14 20| kavałuszk wotvarligo jezora nom przińdze przepłenąc, a Glonk jak
15 22|   rzekła tak:~— Posedzë tu, jaż przińdze tvój tovarzesz. Tej jidz
16 31|         rodovi chłopcu, chturen przińdze. A jô jinszigo nje będę,
17 34|         co żdac. Trąba dzis nje przińdze! Volałabem, żebe go zatrzimała
18 35|       kożdigo, chto pjerszi roz przińdze do Gduńska, zaprovadzą na
19 36|      żol patrzec, a po krampach przińdze żeganjé. Le wu njich ju
20 38|       rod vëmrzec mô. Roz bodej przińdze jako malorz, roz jako doktor,
21 41|         wolij v głovje. Njechle przińdze lato a won wodtajô.~I zaczęłë
22 45|      zveklë movjic:~— Pożdejle! Przińdze Remus i veznje vas v mjech!