Chapter

 1 2 |       ludzi — doznosz sę tego pozdnji — wuprosi mje łaskę wu Boga,
 2 4 |     jô sobje tam mesloł i też pozdnji zrobjił.~Ale krom tego dzeń
 3 8 |     bëc gorszim wod Golijata? Pozdnji, vjele lôt to beło, jakjem
 4 8 |       jizbje. Tegom sę doznoł pozdnji~Po Svjętim Mjichale znovum
 5 8 |       so kupjił grzebjiszk. A pozdnji won sę z Marcijannë vëszczerzoł,
 6 12|     Tak won to movjił, bom sę pozdnji dovjedzoł, że won mje chcącem
 7 13|     zabrała do lasa — tak mje pozdnji povjodała — v chustkę dębovą
 8 14|    won wodrzekł:~— Zrozumjesz pozdnji! Rzekę cë tile: Kjej jem
 9 16| Sadnji, Remus, bo bes żałovoł pozdnji, żes dzis nje chcoł słuchac
10 18|   mjelë prava vłosnoscë? Alem pozdnji sę doznoł, że bëlë svojigo
11 19|       nje rozumjoł. Trąba mje pozdnji povjedzoł, że to beło po
12 19|       jes godką Remusovą, ale pozdnji, jak ksądz v koscele. Kożdé
13 20|     nabędzesz, to prędzij abo pozdnji stracisz so kark i będze
14 21|   grubé i czężkji. Jak jem sę pozdnji doznoł, zchovanô v njim
15 21|         Ale povjem cë to może pozdnji... Dziso rzekę cë le tile:
16 25|      jimu bełë, tegom sę mjoł pozdnji doznac.~Noprzod ma szła
17 31|    vëgadała. Ale kjej będzeta pozdnji spominelë ksędza, chturen
18 33|    głovë, żebe z njimjała bëc pozdnji takô bjałka złô, jak moja
19 34|      żorotni muzikańt. Vjelem pozdnji vjidzoł v spanjałich koscołach
20 34|    jakji honor cë pjisani. Le pozdnji, jak nazod v svoje ruchna
21 35|    kamiń, chturen, jak jem sę pozdnji dovjedzoł, zovją Stojcem.
22 42|       vjedzoł. że prędzij cze pozdnji z Trąbjiną sę rozińdę. Nje