Chapter

 1 1 |    napjic v żëcu i to na svoje njeszczescé i wutropjenjé. Kożdi gospodorz
 2 8 |        Aj vaj! Pomeslec, co za njeszczescé belobe sę stało, kjejbe
 3 10|      skrëti żdoł? A na co? Abe njeszczescé moje vëpjic do negji, bo
 4 11|   Wuchvacë lecirz i veńdz! Ale njeszczescé jego, kjej nje svoję klamkę
 5 14|    pojedinkę vaju znjiszczą! — Njeszczescé nasze, że vjedno złô ręka
 6 21|    napotkoł. Rzeczë mje, jakji njeszczescé cebje potim naszło?~Dzevovało
 7 21|      roz, kjej jem go vjidzoł, njeszczescé na mje żdało. Po drugji
 8 23|   konji. Pon Bog zesłoł na mje njeszczescé, bo mje padła szkapa. To
 9 23|      mje, to jesz vjęcij njiże njeszczescé, bo wuvożejce, panje szandaro,
10 23|     doszlë do spravë, stało sę njeszczescé jinszé: Bjałka jedna na
11 25|       że zkądkas jakji vjelgji njeszczescé na mje jidze.~Cuż jô mu
12 30|        moją meslą beło: Cuż za njeszczescé dziso spadnje na mje?~Ale
13 33|     poląci kjcrz vjedno znaczi njeszczescé. Zapoleł go chtos ze Zobór,
14 33|   jakjim sposobem jô mogł v to njeszczescé zalezc. Ale rągac ze mje:
15 34|  kjeliszku, njiż żebe sę jakji njeszczescé stac mjało. Zdejma sę na
16 36|      sę głosno jisceł:~— Co za njeszczescé! A to gvesno za to, żem
17 36|    vëvroceł. Jô mu nji mogł na njeszczescé przińsc z pomocą, bo z dvoru
18 37|     vojuje, ale vjedno na naju njeszczescé i zgubę!~— Pevno tak będze,
19 39|    sovë v nocë. Won tu naju na njeszczescé naprovadzeł chcąci. Przëzdrzële
20 42|  sprava. Ale bronji Boże jakji njeszczescé, to tobje jesz daleko do
21 42|  grzech, chturen sę ju stoł na njeszczescé, zmazac le mogę, kjej dom
22 42| povjedzoł:~— Kobjeto! Stało sę njeszczescé przez tvoje krętevętë i