Chapter

 1 1 |    zabjije, a woczë wobrocisz na kuńc dalekjigo drożeszcza, chdzes
 2 4 |      sztołtu chojnë nje vjidzoł.~Kuńc wuzimku ti chojnë, chturen
 3 8 |        ti jego komediji zrobjiła kuńc, zabrała go mjedze sebje
 4 13|  zgnjilszi. Jô vjedno meszlę, że kuńc svjata sę zbliżô, jak go
 5 13|      Czimuż vë meslice, że jidze kuńc svjata? — pitom sę.~—To
 6 13|        na ręku wod woranjô — tej kuńc svjata będze blizko. Tu
 7 15|        ji varkoczu — mój dorunk.~Kuńc pjerszigo dzelu.~ ~
 8 17|         szpektor zrobjił zabavje kuńc, że to njibe roboci dzeń.~
 9 20|    strzelbë z jednigo kuńca i mu kuńc cesnął, żebe sę wuchveceł. ~—
10 23|        provadzeł mje woborami na kuńc vsë tam, chdze sę rozchodzełë
11 25|        nogą wo porvoz, chternigo kuńc wurzeszoni beł wo polik,
12 28|        Budinkji sodze stojalë po kuńc mjasta i granjiczełë na
13 29|     smolnich drzózg im rzekł: Po kuńc naszigo pola nad jezorem
14 30|   wuzdrzoł jem sę znovu na voli.~Kuńc drugjigo dzelu.~
15 33|          plece strzelbę, chterni kuńc, veżij głovë łiszczoł v
16 33|        nadińdzenjé Jańcekresta i kuńc svjata. Kjedem sę ksędza
17 33|        stanęłë wokoma sebje, ale kuńc beł takji, że szandarzë
18 33|          słuchoł.~Ale na tim nje kuńc. Vjidzącë moję pragnjączkę
19 35| chternigo gorą reminja vëzerałë: kuńc skrzepjic i szerokji gardło
20 39|          vleczesz jaż tu, na ten kuńc svjata, tego jô sę doznac
21 39|         Tak jô ju z tobą pudę na kuńc kaszubskjigo svjata, le
22 44|         v tuńc!  ~Komediji vaszi kuńc!~A jak zaczęlë tańcovac