Chapter

 1 1 |        Mjirachovskjim lese, kąde jidą naszi kompanjija do Vejherova.~
 2 8 |         niim, jak psë za dżadem, jidą slode gorz, zvada, prava,
 3 14|        krąconé czorné drogji, co jidą z połnjô ku nocë to dvje
 4 14|       njiże sę zdaje. Meszlą, że jidą svoją volą a to ręka Boskô
 5 15|      zavrocają vszetkji drzeva i jidą za nami, vtorzącë naszi
 6 17|     Dopitejże sę jego, czimu nje jidą do pana z prozbą? ~Stari
 7 19|        za njim jak psë za dżadem jidą slode gorz, zvada, prava,
 8 20|     wułożeł jem so v głovje tak: Jidą krziżovi dnje. Tej z całich
 9 20|       dziso przë tim wognju, ale jidą długji tidzenje, chdze jô
10 21|         na jego służbje jinszimi jidą drogami.~Scesnął mje rękę,
11 22|        stoję i patrzę na tich co jidą. I dziso patrzełam. Na przodku
12 22|        ksądz i kjile mjeszczanóv jidą so wodpocząc. A szandarovje
13 22|         wodpocząc. A szandarovje jidą za njimi, bo so gvesno wuvożają,
14 22|      grabovjinach woblecoł szor: Jidą naszi potomcë! Ale las ju
15 24|        znała. A tero po wodpuscë jidą vjedno v gromadze. To je
16 30|         je pevno, że kjej Njemce jidą na vojnę, tej chcą komu
17 33|          morzu. Cze vjesz, czimu jidą po vjidomich drogach, v
18 33| Glonkovji.~— Z taką armiją wonji jidą na jednigo ksędza! wusmjechnął
19 35|          nje zabeł a tvoje mesle jidą zbłądzoną drogą.~— No, tej
20 36|   rozpjerô, że tełem i przodkjem jidą knegji, dużé jak poł dvjerzi,
21 38|    domoci notë tańcuja, le vjorë jidą. Le te jich vjatrë z morza!
22 43|  namjenjoné, że nasze drogii nje jidą szlachem zveczajnich ludzi,