Chapter

 1 2 |           v lese, vjidno wu nas i cepło. Ludzkji woko v każdi może
 2 5 | straszlevé wukozkji. Przë tim mje cepło zaczęło v woczë cec, a kjej
 3 5 |            Na gorze mjirno beło i cepło. Tak jô vzął ję wobchodzëc
 4 13|          co dzeń bleżij. Beło tam cepło v jego chace i wubetno i
 5 14|        kominku. Vjidno tam beło i cepło. A jô sedzoł naprocem Mjichała
 6 18|         jaż sę kąsk rozvjidnjeje. Cepło je a momë czas. Vnetk ksężec
 7 20|          drugji stronë i beło nom cepło jak v jizbje. Trąba chvjądnąvszë
 8 20|        nom v rovje za wurzmą beło cepło i mjiło. Całé karna skorcóv
 9 20|          zapłac! — rzekł Trąba. — Cepło tu kol wognja, ale na koszulë
10 20|          sę pluga jąc... Dobrze i cepło dziso przë tim wognju, ale
11 22|     godzenë, a słonuszko svjeceło cepło na młodi pączkji dębóv,
12 25|           ale rovnak przeszło mje cepło takji, jak kjej słonuszko
13 29|     kjedem naszedł tak krotko, że cepło wod polącigo krza sejało
14 33|           nje dô njiżodni łunë, a cepło sę stanje kol wognjiska,
15 33|         zapłakoł. Ale tero mje ju cepło ! Pojma do jizbë, a të przënjes
16 35|           z lądu. Zrobjiło mje sę cepło kol serca wod redoscë, że
17 36|     krziknął Trąba.~I mje sę kąsk cepło zrobjiło, jak Derda to z
18 38|          wod tego wostrigo trunku cepło przeszło po vszeskjich koscach
19 39|          vjater vëznobjił vszetko cepło, jak z wodemkłi jizbë, aż
20 41|       novjina—~Panna rodzi sina. ~Cepło sejało v tich vjeskjich
21 42|       njeba zesle rosę i deszcz i cepło słuńca, błogosłavjącë procë
22 43|         vjid straszni zaloł nas i cepło chopało, jak z pjeca. Jedno