Chapter

 1 9 |          sodł i jął przemiszlac, zdrzącë z gorë na rzekę. Kjileż
 2 9 |          sę zatrzimała i rzekła, zdrzącë na mje:~— A të sę nje vstidzisz,
 3 9 |     jakbe mądrimi woczoma na mje zdrzącë, godołvstec:~—Nje jidze!
 4 12|        przë kominku i vjęzła. Jô zdrzącë, jak wogjiń z kominka czervjenjił
 5 13|    wodpoczivelë przë pjeckach, a zdrzącë v wogjiń na kominku, pravjilë
 6 13|      vjetvji nji mogłjem poznac, zdrzącë v gorę.~— Tam naprocem vgorze
 7 14|     przetnje kożdą robotę. A won zdrzącë długo na mje, rzekł ku reszce:~—
 8 14| Straszkovi jizbë. Ale jô vjidzoł zdrzącë na zegar, jak skarnje mu
 9 15|  szętolącé sę cenje v lese, a jô zdrzącë v gorę rzekji wuzdrzoł jem
10 16|         pustkovju za lasem. A jô zdrzącë na nje, vjedzoł, że moje
11 23|      ludzi — rzekt szandara. — I zdrżącë na mje dodoł:~— Vstidzełbes
12 28|      vëżarłë mje moc z gnotóv. A zdrzącë ku słuńcu na njebje rzekł
13 31|   klęczałë bjałkji pod Bożąmęką, zdrzącë ku rzozom słuńca za lasem,
14 34|         do szklonkji pjiva, a jô zdrzącë na njich, przëboczeł jem
15 38|          i rozmiszloł co robjic, zdrzącë, że Trąba ju beł dovno na
16 39|     bjiją v Mjirachovskjim lese. Zdrzącë na te vodë, przëboczeł jem
17 40|      cebje wubeło. Mogłbem rzec, zdrzącë na cebje, że stoji przede
18 42|         że mom pjenjędze. Ale jô zdrzącë v zemni skarnje serdecznigo
19 43|         jak svjat, beło veszło i zdrzącë na mje mądrimi woczoma,
20 43|         za wostrovami.~A dzevczę zdrzącë mje v woczë, pitô:~— Cuż
21 43|         burtę mocnimi rękoma. Jô zdrzącë to, przëskoczeł i chveceł