Chapter

 1 20|           że wonji nasłą na naju szandaróv i naju do sodze zamkną.~—
 2 20|           strachóv, czernjikóv i szandaróv. Vjele vodë wupłinje, njim
 3 20|         A z tich, co tu wostelë, szandaróv, njicht v pojedinkę sę na
 4 22|         Remus wuszedłszë wobjeżë szandaróv, jidze z kompanjiją przez
 5 22|      czasóv, kjej jesz pruskjich szandaróv na naszi zemji nje beło,
 6 23|         ti karczmarze, to procem szandaróv wonji vjedno są v strachu
 7 25| szczestlevje przeprovadzeł przez szandaróv jaż na svjęté gorë kalvarijskji.
 8 26|    Strzod njich krąceło sę kjile szandaróv ze szklącimi szołmami na
 9 26|    chmurë vësepało sę kjilenosce szandaróv i policejantóv.~—Tilom të
10 29|         voli strzod całigo karna szandaróv i lesnich, chterni mjelë
11 31|          vëkjidł resztë zębóv, a szandaróv, że to chłopë seti i dzirżkji,
12 32|         szklącich, jak przmjele, szandaróv.~Ale mje nje beło do żarlóv,
13 33|          sedzało dvuch szklącich szandaróv, trzimjącich długji jiverë
14 33|        podeszedł do mje jeden ze szandaróv, ale jeden z tich starich,
15 34|          sę gotuje wod pruskjich szandaróv, bo pjilująna ksędza. Ale
16 34|         żebe całimu rejimańtovji szandaróv vąse i brodë zgolic. Le
17 34|       jaż tu Złé sprovodzô dvuch szandaróv v gromadze. Sadną wonji
18 34|         jak mje czapnął jeden ze szandaróv za kołnjerz i z dzekjimi
19 34|             rzekł na to jeden ze szandaróv— jô przëchodzę wurzędovo
20 34|        kozoł je wod njich, njibe szandaróv, żądac i dodoł, że wonji
21 42|          jes mje z rąk pruskjich szandaróv, podchodzeł jes pod wokna