Chapter

 1 1 |    litosc ludzką wostavjonimu, robjił chto krzivdę abo przespravę.~
 2 6 |       zabjił, nje popusci. Tak robjił i nen. I vej, co sę stało! —~
 3 10| brzęczi:~— Cuż të tero będzesz robjił na tim svjece? —~Njebo zaczęło
 4 10|       Wod tego dnja jô vszetko robjił jak v spjiku. Jedzenjô jô
 5 11|       kjej jô zaczął bjic, tej robjił sę takji grzem, jakbe pjorunë
 6 11|     nji mogł. Ale czim dzeń sę robjił vjidnjeszi, tim barżij jęłë
 7 12|      jader, Remus, anji jinszi robjił robotë, le pudzesz ze mną!~—
 8 13|    svjece, Remusu? Cuż będzesz robjił do smjercë? Cze wostanjesz
 9 16|   pitoł.~— Cuż të tero będzesz robjił na svjece?~— Jô jidę v svjat!~—
10 16|    mjeszkoł.— A cuż të będzesz robjił jutro?~—Jô jesz nje vjem.~—
11 17|        Le dvor, jak jem rzekł, robjił sę vjększi. Dlo panji, co
12 18|   kuńca. Szum vodë bo za scaną robjił sę gvołtem mocnjejszi. Na
13 18|        grała rzeka, a svjat sę robjił vjidni i bezpjeczni, jak
14 19|     njiszczëc Kaszubóv, jak to robjił wod długjich set lôt.~Won,
15 21|        jesz za lepszich czasóv robjił testamańt. Czernjik go pjisoł.
16 24|  cignął ze sobą. Wob drogę zos robjił vimovkji.~— Remus! Të jesz
17 33|     przemiszlac, jak to vjedno robjił, kjej mu beło sę vracac
18 34|     całovac po koscele, jak to robjił pon worganjista z Vjela,
19 36|      vjedzec, cobem v tim razu robjił — rzekł dvornjik. — Ko rovnak
20 41|       jem sę ji dopatrzec. Nje robjił jô sobje wo to v ti chvjilë
21 42|     njiże njeboszczik Trąba to robjił. Godelë, że won mô doma