Chapter

 1 1 |          na wodpusce Matkji Boskji Rebackji. Tu won svoją viżavą tak
 2 12|            Mjoi na sobje dużi botë rebackji, tak że woblekającë sę jô
 3 20|             vjeczni wodpoczink" za rebackji dusze a Trąba przeżegnoł
 4 29|        poli: cze wono vołtorz mô v rebackji pjersë, cze pod szarfą ricerza...~
 5 32|    Wobjeżałam czołnem vszetkji vse rebackji, na Radolnji, Lelekovnjicë,
 6 32|          ze vszetkjich vsi vjidzoł rebackji lud. I won ję vjidzi!~A
 7 32|             Botë moje są robjoni v rebackji sposob, to jich zebuc nji
 8 33|            vjidzec, że trzë czołna rebackji bjeżą ku nom vodą: v kożdim
 9 34|          sę tak:~— Jegomosc! Norod rebackji vkoł tich vód bełdziso wu
10 34|       bjołi brzegji, a na brzegach rebackji sprzęt. Dalij wod brzegu
11 34|         zvon vjelgji przëkreło ten rebackji svjat, mającë napjisané
12 34|           vjelgoscë, vjelgji czołn rebackji, vsparłi na drągach, v pjosk
13 34|            postavjił sę Trąba. Lud rebackji czołnami zjeżdżoł tak mnogji,
14 34|  przëstąpjiła i rzekła:~— Lud nasz rebackji nje pozvolełbe gvołtem brac
15 37|           ku Łebje, wuczujesz jesz rebackji norod movjąci godką naszą.
16 37|       vjelgji panovje i bjedni lud rebackji. Lud ten sę rozsepje, jak
17 37| wobleczenjô mężkji, gburskji jak i rebackji, vjosła, sece. Na podłodze
18 39|       vërozumjec nji mogę. Ko krom rebackji wostrzegji ma rovnak z nji
19 39|         vodë. Wuvożejie: to nje są rebackji ruchna, chterne won na sobjc
20 40|             vędzeł sece i norzędza rebackji pod poszëcim povjeszoné,
21 43|          chdze daleko kanął czołen rebackji abo wodezvało sę szczekanjé