Chapter

 1 1 |       zaczęła się zbjerac gromada ludztva, co sę dzevovała jego wobleczenju
 2 2 |          nje patrzeł, choci vjele ludztva vedle bromë przechodzeło.
 3 2 |        panóv i ricerzi i prostigo ludztva! Krziknjijle, a wonji sę
 4 10|            Jô cerpjoł za milijonë ludztva, wo svojim sercu zabivszë.~
 5 18|     słuchelë mojigo granjô tesące ludztva, to mogłbem jich wosamętac
 6 20|        tej tam będze takô gromada ludztva, że chcołbem vjidzec tego
 7 22|           pjosk, a ten pod nogoma ludztva ruszeł sę i szedl za kompanjiją
 8 22|          njim. Chdzes nad głovami ludztva zdovało mje sę, że vjidzę
 9 23|   Vejherova. Tam znovu będze tile ludztva z całich Kaszub, że te kęsi
10 24|   zdrzącigo tak jakjô na to morzé ludztva.~ Chdzeż jô go ju roz vjidzoł?~
11 26|          ten czas vjęcij a vjęcij ludztva na torg sę zbjegalo. Strzod
12 26|       vkoł mje zaczęło sę zbjerac ludztva jak chmura. Nje minęło tile
13 31|           vjelgjimu dzevovanju sę ludztva. Tak wonji mje wodprovadzilë
14 34|      pokreła sę czołnami, pełnimi ludztva, jak bestrim ptactvem vodnim,
15 34|        kańtovelë, tak że wod tile ludztva małô jizba sę napchała pełno.
16 36|      strasznigo granjô, bo zgraja ludztva zaczęła sę zbjerac vkoł
17 40| woprzestoł. V krotkji chvjilë moc ludztva zgromadzeła sę na smętorzu.
18 42|       navetk mova moja v gromadze ludztva njerozumjałô brzemjeje?~
19 42|          to ve Vjelu na wodpusce. Ludztva tam co njemjera zbjerô sę
20 44|      Długjigo jezora, zbjerało sę ludztva vjele. Julka stanęła wokoma
21 44|        zataceła sę strzod szarigo ludztva. A ti, co z ni krevji pochodzą,