Chapter

 1 5 |  woborze stojoł gbur i wobzeroł kose, bo żnjivo żdało za dvjerzami.
 2 7 |    żnjivi Jeremijosz za stodolą kosę klepoł, jaż sę rozlegało.
 3 7 |       koscele. Jeremijosz svoji kose vjęcij nje klepoł za stodołą,
 4 14|          XIV~Jak Smjerc klepała kosę za stodołą ~i jak Remus
 5 14|         jô, że za stodołą chtos kosę klepje.~— Cuż na svjece?—
 6 14|      klepała njebivałi długoscë kosę. Vezdrzała na mje głębokjimi,
 7 14|        jô sę ju dobroł, chto to kosę klepje za stodołą.~Vjeczorem
 8 14|         naszim puslkovju Smjerc kosę klepje!~— Jô vjem! — rzekę.~—
 9 14|       tero przëboczeło klepanjé kose za stodołą i jô sę dobroł,
10 14|         smjerc, co reno klepała kosę za stodołą. A won, jakbe
11 14|         muszi, bo Smjerc klepje kosę reno za stodołą na njego
12 14|        dom, ale na njego Smjerc kosę klepje.~Jesz njigde nje
13 14|         chori i Smjerc na njego kosę klepje?~Na to Marta njick
14 15| vjetrznjokami, Smjerc klepającô kosę za stodolą, Złi, co mje
15 19| wuzdrzoł na pustkovju, klepjącą kosę za stodołą. Sedzała i zdrzała
16 33|   mojich knopjęcich lôt klepała kosę na njeboszczika pana Jozva.
17 33|       go vëpuscela ve svjat. Ju kose zvonją na polach. A mje
18 37|        i na vaju smjerc norodóv kosę klepje...~Serce mje krevavjiło
19 41|     Smjerc na drodze nje njesła kose na Trąbę, cze też zataconô
20 41|     mojigo drucha na mroz i pod kosę smjercë.~— Ko vjidzita,
21 42|        skjibë do pjerszigo cęcô kose po Svjętim Janje. Wurosnje