Chapter

 1 1 |        rozmovë.~Za młodigo knopa bojoł jem sę Remusa, bo kjej jem
 2 2 |         szukac po chace, alem sę bojoł,żebe mje nje nabjiłë. Ko
 3 3 |       tovarzesz, pjes Gnjota, sę bojoł, bo mjoł rozum ludzkji.
 4 4 |       tej jô v svojim norciku sę bojoł, żebe wona mje jesc nje
 5 4 |      mjedze drzeva, won dalij sę bojoł i vrzeszczoł. Tej jô go
 6 5 |        sę zachcało jesc, alem sę bojoł:~— Może wonji cë za karę
 7 10|        na złomanjé karku, bom sę bojoł nje zmudzëc zdovanjô. Ludze
 8 13|   vszescë spokojni, le knop nasz bojoł sę jesz vjedno Gvjiżdżóv
 9 18|          zatraconi, że jô bem sę bojoł.~Tak ma veszła do pjiłë.
10 18|        nje beł Trąba, chturen sę bojoł jesz przed chvjilą vińsc
11 18|         chcoł movjic, żem sę nje bojoł. Ale nen tam v vodze, kjej
12 20|        Trąbę:~— Pocuż sę będzesz bojoł, kjej jes chrztem svjętim
13 21|     Trąba — to bem sę pjekła nje bojoł. Bo chocbe slodk mje sę
14 21|     njebje i njiczego vjęcij nje bojoł, straszno sę robji, kjej
15 23|           I anji chvjilęm sę nje bojoł, że mje złapją. Noc nachodzeła
16 34|      pjechti nekoł dotąd. Bom sę bojoł, żebe jednak na mje svojigo
17 36|           va dvaji!~Ale Trąba sę bojoł i rzekł:~— Panje! Cze vë
18 40|     ludze.~Ale Trąba, chturen sę bojoł, żebe mje nazod do Sorbska
19 41|      chternim jô sę zbłądzec nje bojoł.~— Pudę — rzekł jem tede
20 45|   pokusicela, kjejbem nje beł sę bojoł wobrazëc Boga na njebje,
21 45| krolevjonka wukozała. Won sę nje bojoł nich trzech straszedeł,