Chapter

 1 1 |           timi pogubovanimi licami. Vdarzę so, że tich gubóv vësepało
 2 3 |             sobje jesz dzis vszetko vdarzę, jakbe to beło vczora.~*     *    *~
 3 4 |             Vszetkjigo jô sobje nje vdarzę, ale ku reszce wona rzekła: ~—
 4 9 |          beło, jak to mje chveceło. Vdarzę sobje vszetko jak dzis,
 5 9 |      chterni ji nożkji stąpałë.~Nje vdarzę sobje, jak długom tam leżoł,
 6 9 |           jak długom tam leżoł, nje vdarzę sobje, jak jem przeszedł
 7 10|       dejadej je po vszeskjimu.~Nje vdarzę sobje, jak jem spravjił
 8 12|             nakozelë, bem społ.~Nje vdarzę sobje, czem beł ve spjiku,
 9 14|      czeladni i nom wopovjodoł. Nje vdarzę sobje vszetkjigo, ale beło
10 15|         nagonjił, tego jô so ju nje vdarzę. Vjem le, żem noprzod naszedł
11 17|           naszigo pana.~— Jô so nje vdarzę — rzekł Trąba — żebem vjidzoł
12 20|            dovno, że jô so tego nje vdarzę. A chdze moji kmotrovje
13 26|     przëszło.~Beł to pravje pjątk a vdarzę sobje vszetko jak dzis.
14 27|        cerografje mje pjeczętovalë. Vdarzę sobje dobrze, jak mje czetoł
15 29|           co sę ze mną stało...~Nje vdarzę sobje, jak jem sę nalozł
16 33| sztudanckjich lôt z flińtą po polu, vdarzę sobje, że navetk zajk nje
17 33|         chturen jô do dzisodnja nje vdarzę sobje, jakjim sposobem jô
18 39|       Łebskji Błota są zdradné.~Nje vdarzę so dobrze, jak długo nen
19 43|      krolevjonką, tego jô sobje nje vdarzę. Pjerszi i uwostatni roz
20 44|            Z kęde won vstoł!...~Nje vdarzę sobje, co sę ze mną dzejało