Chapter

 1 18|    vędrovkji, to bjałka moja, Trąbjinô, przeszvankuje mje kjeszinje
 2 20|   jezora,— Vszescë vjedzą, że Trąbjinô wo cę tile dbô, co pjes
 3 25|     karę jô cë przëvjozł. Ale Trąbjinô zamkła ję v chlevje i povjedzała,
 4 30|      dovno ju mje moja bjałka Trabjinô vënekała. Boczë: Jô so poszedł
 5 33|     takô bjałka złô, jak moja Trąbjinô — żebem zaszedł do Koscerskjich
 6 42|    żevji sę z naszigo pola.~A Trąbjinô tero zaczęła:~— A czijesz
 7 42|    sobje. V jizbje czestovała Trąbjinô ludzi ze vsë, chterni przëszlë
 8 42|    postavjiła sę wokoma mje — Trąbjinô, vdova po mojim druchu.~—
 9 42|     njedaleko koscoła, vjidzę Trąbjinô stoji kole mje. Tak jô sę
10 42|    krocij Lipna vjidzelë, jak Trąbjinô stojała kole mje za karą
11 42|     moji duszë. Wobudzeła mje Trąbjinô, chterna zakaszlała, jakbe
12 42| dzevczęta !~— Cuż cë do tego, Trąbjinô? — rzekę. Bo mje belo na
13 42|      Przë mojim łożku sedzała Trąbjinô i moję głovę wokłodała remjonkjem.~
14 42|       jô jezdem. Wob ten czas Trąbjinô ze słodkjimi słovami do
15 42| gorzołką. Moja, njibe to żona Trąbjinô, sedzała v bestrich ruchnach
16 42|       głovje. Tec to nje beła Trąbjinô, le na wukozka z pod zomkovjiska
17 42|   potrzaskanim woknje sedzała Trąbjinô i krziczała:~— Remus wogłupjoł
18 42|    czim jich belo vjęcij, tim Trabjinô sę głosnji jisceła.~— Remus
19 43|   naprocem jimu sedzała dovnô Trąbjinô v bestrich ruchnach i czervjoną
20 45|     gburzë za radą Czernjika, Trąbjinô wumarła v trzecą roczezną