Chapter

 1 31|        głovami. A kjej jim jesz szołtes Kjedrovskji napomknął, że
 2 41|       jô vjedzoł, chdze mjeszkô szołtes. Do njego jô po skrzepjącim
 3 41|       stołem sedzoł znajomi mje szołtes. Z drugji stronë z akt,
 4 41|        że ten człovjek błądzi! ~Szołtes na to vstoł i rzekł do mje:~—
 5 41|        i drogę mje zastąpilë. A szołtes, wu chternigo na wustrzesze
 6 41|         z litoscą i rąganjim. A szołtes mje mjiłosernje poklepoł
 7 41|      zacni beł to człovjek, ten szołtes, tak że na jego słova bełbem
 8 42|     Lizokami. Njedługo a kanęlë szołtes i szkolni, żebe spjisac
 9 42| skuńczilë pjisanjé, wodezvoł sę szołtes:~—Trąbjino! Tvoją spravą
10 42|        glovë. Żol belo patrzec.~Szołtes chvjilę sę przëzeroł tim
11 42|      mom.~— Pevno — rzekł na to szołtes — gmina będze muszała płacëc
12 42|      nje będę, kobjeto! — rzekł szołtes. — Jô też wuznaję robotę,
13 42|        nje będze mjoł pogrzebu.~Szołtes vezdrzoł na mje z vątpjenjim:~—
14 42|         jesce człovjek! — rzekł szoltes, przez "vë" do mje movjącë,
15 42|        na wodpusce. Dzevovoł sę szołtes Kjedrovskji chturen nje
16 42|         tełu vozem v porę konji szołtes Kjedrovskji. Konje mje pchnęłë
17 42|       wokno, że sługa vjeskji i szołtes zjavjilë sę mjedze ludztvem.
18 42|    zjavjilë sę mjedze ludztvem. Szołtes kjivoł do mje głovą, tej
19 42|     rozumu i mje zabjije.~Na to szoltes chvjilę przemiszloł, tej
20 44|   pochovac vłosnim kosztem, ale szołtes mje powuczeł, że to sposobnô