Chapter

 1 1 |      żijąci Gochovje ricerskjigo rodu kupalë jego tovarë: szkapłerze,
 2 19|     Kaszuba i to jesz ze storigo rodu.~Pon dzedzec machnoł ręką
 3 20|      pochodzi. A chtoze stolimóv rodu, ten gvołtovji nje wustąpji, 
 4 25|      gvesno z jich  — stolimóv — rodu. Dobrze, żesma tu naszła,
 5 29|     chternim won nodzeję svoję i rodu svojigo budovoł, tej i won
 6 29|         na njeprzijoceli naszigo rodu. Słuchej tede, jak jô sę
 7 31|        jego dachu, jak wopjekunë rodu, chturen sę pod jich cenją
 8 38|          to wostatné rozgji jich rodu a krev jich ju beła vëstudzonô.
 9 38|  zgodivała, rzekła:~—  Sidonja z rodu Borkóv, rodzonô z matkji
10 38|          bladé skarnje Sidonji z rodu Borkóv, mocnimi krosami
11 40|     bjedni, rovnak jezdes mojigo rodu i ricerskjigo ducha. A znak
12 40|         pod dach grobovi kaplice rodu Podkomorzóv, be przeczekac
13 41|     bełbem krziknął:~— Sidonja z rodu Borkóv!~Tak wona no v Sorbsku
14 41|        poznołjem v nji Sidonję z rodu Borkóv ze zomku Sorbskjigo.
15 42|         na Pomorsce, z chternigo rodu jô, bjedni Remus, beł jem
16 43| prziczina tego, że ma jezdesma z rodu stolimóv...~V dovnich czasach
17 43|      zjął z pjersë svoji ringraf rodu Młotkóv ze Sorbska a zarazem
18 43|     ludzkji. Ma dvoje jezdesma z rodu stolimóv, chternich drogji
19 44|       starigo portretu Sidonja z rodu Borkóv. Ji woczë zaszłë
20 45|       jezora — chovała potomka z rodu stolimóv — mojigo sena —